Εκπέμπεται S.O.S

Ένα μικρό περιστατικό μπορεί να είναι η αιτία για να αλλάξει τόσο εύκολα η εικόνα που έχει ο άλλος για σένα.ΛΑΘΟΣ σαπιοκέφαλε/η! Πάρε ποπ-κόρν,βόλεψε κάπου τον κώλο σου(ο καθένας 'την βρίσκει' διαφορετικά) και κάρφωνε το βλέμμα σου σε αυτό που θα συνεχίσεις να διαβάζεις.Μόλις έκανα εικόνα και σε φαντάστηκα σαν τα πρεζόνια που σε κοιτάνε με τα μάτια γουρλωμένα ελπίζοντας να τους δώσεις ρευστό για την δόση τους.Ουρτ από τούδε ρε.Πολύ γενική η θεματική μου περίοδος,παραπάνω,αλλά εύκολα περιεκτική.
Μη σε ξεγελάνε οι μαλακίες που γράφω μέχρι τώρα γιατί το νευρικό μου σύστημα είναι κλονισμένο εδώ και ώρα και η πίεση έχει πάει 24 η μεγάλη, 15 η μικρή.Και έχασα στο LOL εξ'αιτίας των νεύρων!Δεν έπαιζα με νηφάλιο πνεύμα βλέπεις και ήμουν ένα κινούμενο καζάνι.Άσχετο αλλά έπρεπε να το πω και αυτό.Έχασα στο LOL διάολε! Με ρημάξανε,πως το λένε!Ωραία τα λέω,μ'αρέσω και μου έρχεται να με θωπεύσω αλλά αν συνεχίσω έτσι προβλέπω να μου'ρχεται φάσκελο και θα σου δώσω και εύσημα γι'αυτό.

Ας μη κοροϊδευόμαστε.Είναι πανεύκολο και ύπουλο να ρίξουμε όλη την ευθύνη σε κάποιον που μόλις ξεσπάει τα νεύρα του.Σα να βλέπεις πρώτη φορά άνθρωπο να ωρύεται και ξαφνικά σου καταρρίπτει την κοσμοθεωρία περί  "καλού παιδιού".Αυτές τις μαλακίες να τις βάλετε στον ΠΑΤΟ σας.Βέβαια στην περίπτωση που πρόκειται για άτομο μεγάλης ηλικίας εκεί αλλάζουν τα πράγματα.Ας μην αναλύσω τις αντιλήψεις/θεωρίες τους γιατί βαριέμαι πραγματικά και δεν είναι αυτός ο κύριος στόχος μου τώρα.Πόσες φορές έχετε ακούσει από παππούδες/γιαγιάδες "Α έτσι πρέπει να είναι τα εγγόνια.Να σέβονται εμάς τους μεγαλύτερους και να μας φέρονται όμορφα".Εν ολίγοις,να πηγαίνουμε με τα νερά τους και τα καπρίτσια τους.Εκείνοι που σκέφτηκαν αυτή την εμετική φράση,σαν το ξερατό που βγάζεις όταν δεν σου έχει απομείνει τίποτα άλλο στο στομάχι και είναι η τελευταία σου σταγόνα,δεν είχαν υπολογίσει την γέννηση μου.
Το μόνο 'άσχημο' της όλης υπόθεσης είναι ότι όλο το νταβαντούρι μεγαλοποιήθηκε κι άλλο όταν έβγαλα πολλά στη φόρα.Πράγματα που τα είχα φυλαγμένα μέσα μου και το ξέσπασμα ήταν μεγατόνων 01:30 τη νύχτα.Κάτι απ'όλα αυτά θα μπορούσα να το αναφέρω άλλη στιγμή που θα ήμουν ήρεμη αλλά συφιλιάστηκα τόσο πολύ που δεν κρατήθηκα.Έλεγα τόσο καιρό "Εντάξει μωρέ,μη δίνεις σημασία,κάνε υπομονή..Υπομονή..".Παίζει να είμαι και το πιο γαμάτο γαϊδούρι με την υπομονή που έκανα :D.Προφανώς η υπομονή μου μόνο καλό δεν μου έκανε.Η υπερβολική χρήση της πρέπει να αποφεύγεται.Αυτό ισχύει γενικά,σε όλα τα πράγματα.Γιατί καταντάμε να θεωρούμαστε και μαλάκες πια..
Ξέφυγα όμως..Α ναι.Για να καταλάβεις τι εννοώ σχετικά με την πρόταση με την οποία ξεκίνησα να γράφω.Ο άλλος έχει σχηματίσει,θεωρώντας εύστοχα, την εικόνα ότι διακατέχεσαι από απίστευτη ηρεμία.Καλά ως εδώ.Αυτό δεν μπορεί να συνεπάγεται αυτόματα την πλήρη αδράνεια σου στη μουρμούρα και στον πρηξαρχιδισμό.Κάνεις ότι δεν κοιτάς..και παρ'όλα αυτά έχεις δει τα άπαντα.Κάνεις ότι δεν ακούς..αλλά έχεις πλήρη γνώση του τι γίνεται.Μαζεύεις υλικό για να έχεις να προσάψεις πράγματα στο τέλος.Όταν έρχεται η κατάλληλη στιγμή τα αραδιάζεις ΟΛΑ με αποτέλεσμα να μένει σέκος ο άλλος διαπληκτιζόμενος λες και τον έχεις στήσει στον τοίχο και χώνεις κλωτσομπουνίδια στο στομάχι.(και να φανταστείς δεν θυμάμαι και εγώ πότε ήταν η τελευταία φορά που είδα ταινία θρίλλερ).Εκεί λοιπόν χάνει πάσα ιδέα για το άτομο σου και νομίζει ότι είσαι το πιο κακό πλάσμα στον πλανήτη Άρη.

Λοιπόν.Δεκτό το γεγονός να ξεβράσεις ότι άσχημο σε βαραίνει.Είναι ψυχοφθόρο το να μην μιλάς..να μην φωνάζεις.Άλλωστε,δεν έχει κανένα απολύτως νόημα γιατί οι άνθρωποι ΔΕΝ αλλάζουνε.Παραμένουν οι ίδιες σκατόψυχες μάζες μέχρι να καούνε στην Κόλαση.Από τη στιγμή που έρχεσαι αντιμέτωπος με ορισμένους 'κολλημένους' εγκέφαλους,που έχετε πλήρη αντίθεση απόψεων,η διαμάχη/λογομαχία θα είναι αναπόφευκτη.
Για το καληνύχτα σας τσακώστε μια φράση κλειδί: Καλύτερα κακός παρά μαλθακός.Έμπνευση της στιγμής.Είναι πιθανό να σκεφτείς ότι πιάνω τα δύο άκρα και δεν προτείνω μια μέση λύση.Αλλά ως άνθρωπος των άκρων θα υποστηρίξω ότι με τους υπόλοιπους ανθρώπους-γενικότητα-η μέση οδός πάει περίπατο και αναγκαστικά υπερτερεί το ένα εκ των δύο.Αυτό όμως δεν είναι του παρόντος και είναι ένα ζητούμενο που ίσως αναλύσω σε επόμενη ανάρτηση.

Προσπαθώ και τα καταφέρνω

Βραδινή περιπλάνηση στο διαδίκτυο διαβάζοντας διάφορα blogs που έπεφταν τυχαία στα χέρια μου.(ε ντάξει,για να είμαι και ειλικρινής το 'σκάλιζα' από μόνη μου το θέμα και ήθελα να βρω αφορμή να απασχολήσω το μυαλό μου αυτό το βράδυ).Διαπίστωνα όμως ότι όσο περισσότερο διάβαζα γινόμουν ολοένα και περισσότερο σκεπτική.Ίσως να έφταιγε η θεματολογία των κειμένων.Με είχαν απορροφήσει με τέτοιο τρόπο φτάνοντας στο σημείο να έχω ανοίξει καμιά 10ριά καρτέλες στον browser.Ένιγουει,δεν το άφησα να πάρει διαστάσεις.Έχουν αρχίσει και μπαίνουν όρια και υπάρχει φειδώ όπου κρίνεται απαραίτητο.
Δυστυχώς,υπάρχουνε συγκεκριμένα άτομα τα οποία έχω παραμελήσει εδώ και ένα διάστημα.Όχι ηθελημένα,όχι σκόπιμα αλλά επειδή έτσι έπρεπε να εξωτερικευθεί το 'θηρίο' μέσα μου.Αυτό ήταν το καλύτερο για μένα.Αν και έδωσα μια ασαφή εξήγηση για τον λόγο της απουσίας μου φάνηκε ότι δεν υπήρξε ουδεμία κατανόηση.Το θεωρώ φυσιολογικό να περιμένεις μια θετική ένδειξη από το άτομο που κάνετε καλή παρέα και ξέρετε ότι υπάρχει καλή χημεία μεταξύ σας.Για να αποφευχθούν οι όποιες παρεξηγήσεις..για να λογοδοτήσω ολοκληρωτικά πρέπει να μου το αποπνέει.Από την στιγμή που δεν μπορώ να 'ανοιχτώ' δεν θα το κάνω,δεν θα πιέσω τον εαυτό μου.Περιμένεις το πέρασμα του χρόνου να καταλαγιάσει το φορτίο που κουβαλάς μήπως και μπορέσεις να καταθέσεις λέξη προς λέξη.Αυτή η στιγμή δεν έρχεται ποτέ,σου κουνάει το μαντήλι από μακρυά.Σπάνια και επιλεκτικά θα αραδιάσω το περιεχόμενο που κουβαλάει αυτό το μυαλό.Εν τέλη,βέβαια,δεν αποζητούσα καμία συμπαράσταση, ούτε βοήθεια.Ήταν ένα παιχνίδι που μου γάμαγε το μυαλό και ήξερα ότι θα το τελειώσω μόνη μου.Έτσι έγινε.Είμαι σίγουρη ότι φταίνε εκείνα τα πολύ άσχημα περιστατικά που έχουν βιώσει ορισμένοι άνθρωποι στο παρελθόν και αποτελούν την αιτία που διαμόρφωσαν έναν ατσαλάκωτο/δυνατό χαρακτήρα ικανό να αντιμετωπίζει την εκάστοτε δυσκολία που παρουσιάζεται.
Μου βγήκε κάπως περίεργη η ανάρτηση αυτή,κάτι στον γραπτό μου λόγο δεν μου αρέσει αυτή τη φορά...Βγήκαν λίγο άτσαλα και απροετοίμαστα όσα ήθελα να γράψω αλλά παραμένουν αληθινά.
'Νύχτες.

Depeche ρε γαμώτεν.. :)

More to come BIATCHES!

Στην παρούσα ανάρτηση θα κάνω μια νύξη στην διήμερη μου απόδραση στην Λούτσα την προηγούμενη βδομάδα.Σκοπεύω να καταλήξω κάπου, δεν γράφω απλά για να γράψω,ούτε για να promot-άρω/διαφημίσω το γεγονός ότι πήγα κάπου.

Έχουμε και λέμε.Αποφασίζει η,κατά 12 χρόνια,φίλη μου να πάμε στο εξοχικό της στο προαναφερθέν μέρος με δυο ακόμα φίλες της.Εγώ τις γνώριζα βέβαια αλλά δεν είχα αναπτύξει και την γαμάτη σχέση μαζί τους.Είχα να λέω ότι απλά περνούσα κάπως "καλά" την ώρα μου όταν τύχαινε να βγαίνουμε όλες μαζί.Ξεκινάμε ωραία και καλά,χρησιμοποιώντας τα αναθεματισμένα μέσα,για να φτάσουμε Λούτσα.Πηγαίνουμε κατευθείαν για μπάνιο με το που φτάνουμε και για να μην τα πολυλογώ περνάει χαλαρά η πρώτη μέρα.Ήταν ένα ήρεμο διήμερο χωρίς πολλά πολλά,κάτι το οποίο αποζητούσα η ίδια.Το θέμα μου έχει να κάνει με το εξής..Είναι πολύ διαφορετικό Διάολε όταν διακοπάρεις με κάποιο άτομο και  τον ζεις τον άλλον καθ'όλη την διάρκεια της ημέρας.Ειδικά όταν έχει να κάνει με κάποιον με τον οποίο δεν έχετε και ιδιαίτερα κοινά και δεν έχετε ζήσει ο ένας τον άλλον.Και αναφέρομαι στις δυο κοπέλες.Ήξερα από την αρχή ότι δεν "κολλάω" μαζί τους και ήταν κάτι που το είχα διαπιστώσει από τον πρώτο καιρό.Αλλά έκανα την υποχώρηση να πάω μαζί τους γιατί αισθανόμουν λίγο άσχημα από τα τόσα "άκυρα" που τους είχα ρίξει όταν αρνούμουν να βγω για έναν καφέ.Ήταν η πρώτη και η τελευταία φορά που υποχωρώ.Είμαι τελείως κάθετη σε αυτό το θέμα.Όταν δεν μπορείς να μιλήσεις με ορισμένα άτομα..πόσο μάλλον όταν βλέπεις ότι είσαι ο μόνος που κάνει τον καραγκιόζη και ξεσηκώνει την παρέα..ΓΙΑΤΙ να πέσεις ξανά στην ίδια παγίδα;;! Δεν είναι όλοι για όλους.Το έχω πει άπειρες φορές και το εφαρμόζω σχεδόν πάντα.Για να λέμε και την αλήθεια, δεν θέλω και πολύ για να "κόψω" τον άλλον ποιος είναι και τι ρόλο βαράει.Όπου χρειάζεται,φυσικά,λαμβάνονται και τα κατάλληλα μέτρα όταν κάτι δεν μου αρέσει και με απωθεί από τους άλλους.

Επίσης,γιατί πρέπει να κάνεις δύσκολη τη ζωή των άλλων;Έχω βαρεθεί, έχω κουραστεί,έχω σιχαθεί να προσπαθώ να ψυχολογώ τον κάθε ψυχανώμαλο που δεν μπορεί να είναι σαφέστατος/ξεκάθαρος απέναντι σου.Τι εννοώ;Διάβασε παρακάτω και θα καταλάβεις.
Έχεις μια σχέση,(φτιάξ'την στο μυαλό σου όπως θέλεις εσύ για το είδος της σχέσης αυτής,εγώ θα μιλήσω αόριστα) και βλέπεις ότι όλα κυλάνε ομαλά,έχετε ανοιχτεί και γενικότερα έχετε πει δυο κουβέντες παραπάνω.Μετά από ένα Α διάστημα αρχίζει και χάνεται η ουσία της σχέσης αυτής και έχεις χάσει έναν φίλο/σύντροφο/συγγενή ΚουΛουΠου.Εσύ όμως ξέρεις πολύ καλά ότι δεν έχει γίνει τίποτα που να συντάραξε το δέσιμο σας και το γλυκό έχει σαπίσει και πάει κατευθείαν στον σκουπιδοφάγο επειδή σε απωθεί ο άλλος απλά,λιτά και ανεξήγητα.Κάνεις απόπειρα να πιάσεις κουβέντα γιατί πάνω απ'όλα ενδιαφέρεσαι και δεν κυριαρχεί μέσα σου το αίσθημα της αναισθησίας.Διαπιστώνεις όμως ότι περνιέσαι και λίγο για μαλάκας γιατί σου ξαμολάει μια από τις πιο ηλίθιες/μαλακισμένες ατάκες για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα.Όμως στο κούτελο μου δεν γράφει ΜΑΛΑΚΑΣ και κάτι τέτοιες παπαράτζες δεν τις χάφτω.Το point λοιπόν ποιο είναι;Δεν σπαταλάω άλλο χρόνο για τη πάρτη κανενός που φέρεται έτσι.Καταντάει πλέον κακογαμημένο αστείο να είσαι ΕΣΥ αυτός που νοιάζεται και προσπαθεί να βρει λύση σε έναν αδιέξοδο εγκέφαλο.Δε φτάνει που έχεις τα δικά σου,ασχολείσαι και με ψυχικές ανωμαλίες τρίτων επειδή είσαι 'Ανθρωπος ρε [προνόμιο που το έχει η μειονότητα του πληθυσμού].

Συμπαθάτε με για το υβριστικό λεξιλόγιο αλλά κάποια πράγματα μπορούν να αποδοθούν και να γίνουν ακόμα πιο κατανοητά έτσι.Από την άλλη,είναι και ένα ξέσπασμα.Η πολλή ευγένεια θα σας φάει σουργελάκια. :~D

Λίγο τα νεύρα,λίγο η σοκολάτα.. Να το κοιτάξω μήπως;!

Τελικά απέδωσε καρπούς η χθεσινή μου ανάρτηση και το αίτημα μου για την επαναφορά του αιώνια κλονισμένου μου νευρικού συστήματος επανήλθε! Για να τα πάρουμε από την αρχή όμως.Σήμερα νωρίς το πρωί επέστρεψε η γιαγιά μου με τον αδερφό μου από τις διακοπές που είχαν πάει προς Σαλόνικα-Χαλκιδική μεριά σε κάτι συγγενείς.Πόσο το αγαπώ όταν γίνεται αυτό μιας και μετά έχω το ελεύθερο να 'πελεκίσω' το ΕΠΙΚΟ τσουρέκι του Τερκενλή που φέρνουν ως λάφυρο στας Αθήνας.Δε μιλάω για αυτό με τα κάστανα , την λευκή σοκολάτα και τρέχα γύρευε..Άμα δεν έχει απλά και λιτά την σοκολάτα του και μόνο τότε να με συγχωράτε αλλά το χαρίζω σε όποιον άλλο το θέλει. Στο θέμα μας γιατί παρεκτράπην και μου τρέξανε τα σαλάκια για λίγα λεπτά.Γυρίσανε λοιπόν ανανεωμένοι και τέρμα μαυρισμένοι και αρχίσαμε να μπαίνουμε σε μια καθημερινότητα again.Αυτό συνεπάγεται ---> διαφωνίες,λογομαχίες,νεύρα Ιωάννας τσατάλια.Κακά τα ψέματα,πάντα υπάρχει το λεγόμενο "Χάσμα Γενεών" ανάμεσα στη μερίδα που εκπροσωπεί την νεολαία και στη μερίδα των ηλικιωμένων.Απόλυτα λογικό,κατανοητό και δεν το κατηγορώ διόλου.Άλλωστε εμείς οι νέοι είμαστε οι  'προχώ' και οι ηλικιωμένοι έχουν πορευθεί με τις αντιλήψεις των χρόνων π.Χ χαχα!Οπότε θα υπάρχει αναπόφευκτα ένταση στις καθημερινές δραστηριότητες μέσα στο σπίτι.. εκεί που τσιτώνεις και είσαι έτοιμος-η να βαρέσεις επιτόπια πρέζα!
Εδώ που τα λέμε είναι ένα αναγκαίο κακό για να βρίσκεσαι σε εγρήγορση και να μην υπάρχει αδράνεια,κάτι που εμένα με 'σκοτώνει'.Δεν μπορώ χωρίς ένταση στη ζωή μου.Θέλω να έχω την κατάλληλη τροφή για να σχολιάσω,θυμώσω,βρίσω,τσακωθώ.Να υπάρχει αυτή η εναλλαγή συναισθημάτων να σου υπενθυμίζει ότι είσαι ζωντανός και όχι απλά μια κινούμενη σάρκα.

Άλλο.Επίσης, μου είχε λείψει πολύ ΚΑΙ ο αδερφός μου.Παρ'ότι έχουμε μια διαφορά ηλικίας -κατά 6 χρόνια μικρότερος.Ξέρω τι θα σκέφτεστε 'κακόβουλα' πλάσματα.Τον καημένο και ότι του κάνω χαρακίρια!Χνιε χνιε..Αλλά το προσπερνώ και επικεντρώνομαι στα πιο σημαντικά- όσο μεγαλώνουμε και οι δύο ερχόμαστε πιο κοντά και οι τσακωμοί είναι λιγότερο τραγικοί.Βλέπω πλέον αυτόν τον ξανθομπούμπουρα να γίνεται αντράκι και νιώθω συνάμα χαρούμενη και περήφανη.Ας μην ξεχάσω βέβαια τις στιγμές γέλιου που έχουμε.Κάνοντας διάφορα αστεία ηχητικά εφέ,γκριμάτσες,κρυμμένοι σε σημεία του σπιτιού πεταγόμαστε άξαφνα μπροστά στη φαμίλια με αποτέλεσμα να χορεύει η καρδιά τους συρτάκι από τον φόβο κ.ο.κ.Εν ολίγοις,ξαναβιώνω πώς είναι να είσαι παιδί στην ψυχή.Ένα υπέροχο συναίσθημα που μόνο με συνομήλικους μου ΔΕΝ το νιώθω.Τι έγινε δηλαδή;Ξαφνικά είστε ενήλικες εσείς ρε δήθεν ώριμα άτομα και κομπλεξαρίζεστε να κάνετε ευτράπελα επειδή έχετε την σκέψη του στυλ "Απαπα,θα γίνω ρεζίλι.Με βλέπει κόσμος".Εγώ σου λέω ότι ΧΕΣΤΗΚΑ αν έχει κόσμο.Να σας βολτάρουμε σε υπόγεια αν είναι,να σας κλειδαμπαρώσουμε κιόλας για να κάνετε τσακίρ κέφι και να σπάσετε πλάκα.Απόβαλλε το κόμπλεξ που κουβαλάς λες και έγινες "εμπειρίας" και έχεις να κρατήσεις και ένα Α επίπεδο.Το επίπεδο σου μανίτσα μου δεν φαίνεται εκεί.Ούτε η ωριμότητα σου φαίνεται από το αν είσαι περισσότερο ή λιγότερο διαθέσιμος να κάνεις καμιά καφρίλα για να ξεσηκωθεί η διάθεση της παρέας και εν τέλη να περάσετε super-duper γουάου.Χιουμοράρετε μυστήρια πλάζζζματα ωρέ!

Απόψε θα κλείσω με ένα  κομμάτι των Metallica,του 1986.Γιατί απλά τους ΥΠΕΡΑΓΑΠΩ και ΠΡΟΣΚΥΝΩ.Βουαλά..
http://www.youtube.com/watch?v=PQbPqINoSlc

Υ.Γ Θέλω βοήθεια σχετικά με το πώς να ανεβάζω τα links από γιουτιούμπα μαζί με το βίντεο! Μια φορά το έκανα και το ξέχασα μετά.

Εγώ, Εσύ και οι Άλλοι

Μπροστά μου η οθόνη με την κενή άσπρη σελίδα έτοιμη να δεχτεί την 'επίθεση' των σκέψεων μου.Από τις σπάνιες περιπτώσεις που δεν έχω πραγματικά κάτι να αποτυπώσω.Ελεύθερο πνεύμα και ο,τι θέλει προκύψει.

Υπάρχει αυτή η πεθαμενατζίδικη ηρεμία που μου κλείνει το μάτι από μακρυά και εγώ θέλω να την διώξω.Σκέψου λίγο πόσο ανιαρό καταντά από ένα σημείο και μετά να κινείσαι σε ένα συγκεκριμένο μήκος κύματος χωρίς διακυμάνσεις.Πού πήγαν τα νεύρα και η αιώνια τσαντίλα-νεύρο που με χαρακτηρίζει από κούνιας εποχής; [όπα της και μου ήρθε φλασιά]. Αναπολούσα τα παιδικά μου χρόνια στο Δημοτικό και έπειτα στο Γυμνάσιο.Όσο τα θυμόμουν διαπίστωνα πόσο τσογλαναρία και αλητόπαιδο ήμουν.Αντιδραστική προσωπικότητα όσο δε πάει και γουστάρω πολύ τα τότε χρόνια που ήμουν πάντα ετοιμοπόλεμη μη αφήνοντας περιθώρια σε κανένα σκατο-παίδι να με θίξει.Ένταση,νευρικότητα,εγρήγορση.Τα θέλω πίσω ρε! Τι σκατά γαλήνη και ηρεμία είναι αυτή που με καταβάλλει μέσα στο κατακαλόκαιρο με το παλιοθήλυκο που λέγεται ζέστη να μας 'γονατίζει' μέρα με τη μέρα;! WTF?! που λέν' και στα χωριά ανίδεοι.Ένας λόγος που δεν θέλω το καλοκαίρι είναι η κατάσταση του λήθαργου στον οποίο πέφτουμε (για εμάς που  είμαστε φοιτητές και δεν δουλεύουμε).Σχετικό είναι αυτό βέβαια διότι ακόμα και εσύ που μπορεί να τρέχεις κάθε μέρα έχοντας υποχρεώσεις στη δουλειά μπορείς να διακατέχεσαι από απίστευτη ηρεμία που εγώ σιγά σιγά να την χάνω.Είναι καθαρά θέμα προσωπικό και κατά πόσο τα έχεις βρει με τον εαυτό σου.

Γενικότερα σε όλα χρειάζεσαι υπομονή, επιμονή και ΔΙΑΘΕΣΗ.Διάθεση για συνεχή προσπάθεια όταν οι συγκυρίες σε ευνοούν.ΑΛΛΑ... όσο και να σου κακοφαίνεται μια κατάσταση με τις τυχόν αντιξοότητες μην τα παρατάς.Αν είσαι δυνατός στη ψυχή θα δεχτείς τις σφαλιάρες που προορίζονται για σένα,θα προβληματιστείς,θα τις σκεφτείς λίγο αλλά μέχρι εκεί.Πρέπει να μάθεις να 'ζυγίζεις' καταστάσεις και να διακρίνεις μέχρι που σε παίρνει να ασχοληθείς.Πού θα δώσεις περισσότερη βάση και πού λιγότερη.Ύστερα από την εξαγωγή συμπεράσματος προς τα πού κλίνει η ζυγαριά σηκώνεις κεφάλι και ψάχνεις για το επόμενο σου θύμα.Μη πιαστείς κορόιδο όμως και μην πέσεις στην κλασσική παγίδα που πέφτει ένα κοινό-μη σκεπτόμενο μυαλό που νομίζει ότι ο επόμενος στόχος είναι απαραίτητα και ωφέλιμος.Σε αυτό το σημείο,ενθυμούμενη μια συζήτηση,θα δανειστώ μια φράση που μου είπε μια ψυχή..Μην προσπαθήσεις να μάθεις Μουσική σε ένα γουρούνι, διότι και τον χρόνο σου θα χάσεις και το γουρούνι δεν θα καταλάβει τίποτα.Πιο εύστοχο δεν μπορούσε να είναι,τον ευχαριστώ. :)
Έφυγα. Καλό ξημέρωμα! Χμμμ..Μήπως βιάζομαι..; Μετά από εσάς Nick Cave.
http://www.youtube.com/watch?v=FG0-cncMpt8

The Final Countdown

Μια μέρα αναμονής απέμεινε για την αρχή του βασανιστηρίου με χτυπήματα κάτω απ'τη μέση! Και αναφέρομαι φυσικά στην έναρξη της εξεταστικής περιόδου που όλοι οι φοιτητές λατρεύουμε ( εδώ γελάει κόσμος...).Δε πα να έχεις να διαβάσεις τα κέρατά σου..δε πα να κάνει κωλοτούμπες το Σύμπαν ολάκερο, ΕΣΥ και ΕΓΩ,φυσικά,θα βγάλουμε την ύλη μια-δυο μέρες πριν.Έχεις "σκιστεί'' και έχεις περάσει το λούκι των πανελληνίων και τώρα που είσαι εκεί που ήθελες- έστω και σαν δεύτερη,τρίτη επιλογή- ΑΡΝΕΙΣΑΙ πεισματικά να στρώσεις το στρόγγυλο και τσουπωτό σου πωπουδέλι για να ξεμπερδεύεις με 5,6,7,8,9...to be continued... μαθήματα.Μια το καλοκαίρι που το μόνο που θέλεις είναι να αράζεις και να περνάς ανέμελα και χαλαρά την ώρα σου, μια το μυαλό που ταξιδεύει όπου αρέσκεται..ΠΕΣ ΜΟΥ δηλαδή πώς να ανταπεξέλθεις! Καλή και η πλάκα αλλά δεν είμαστε τώρα για σπατάλη χρόνου.Σωστό προγραμματισμό θέλει και το πνεύμα του "Θα κάτσω να διαβάσω και ό,τι καταφέρω.Θα προσπαθήσω όμως!''. Ε κάν'το βρε μωαμεθανέ μου! ( τα αποτυπώνω γραπτώς κιόλας για να τα βλέπω ώστε να συνεχίσω και να μην το αφήνω να με παίρνει απο κάτω).

 Πάμε ένα όμορφο άσμα που αγαπώ να ξεφύγουμε για λίγο..Τσάγια.

Τουρλού-Μουρλού

Κάτι το οποίο μου αρέσει απίστευτα είναι οι ήρεμες βόλτες με καλή παρέα (ακόμα και μόνη βέβαια).Δεν με απασχολεί οπωσδήποτε να πηγαίνω σε καφετέριες και club και αποδω και αποκει.Τα κάνω μεν πολλές φορές για να λέμε και την αλήθεια.Αλλά...Μου προσφέρει άλλη αίσθηση το να πάω να βολτάρω σε ένα πάρκο,μια πλατεία με τον αέρα να μου ανεμίζει τα μαλλιά και να νιώθω ελεύθερη.Δεν βαριέμαι ΠΟΤΕ να πηγαίνω προς Θησείο και  Μοναστηράκι και να αράζω πέρα εκεί στα πεζούλια με μια μπύρα στο χέρι και το χαμόγελο να επανέρχεται στα χείλη μου.Αδειάζει το μυαλό  και αυτόματα δεν σκέφτομαι ό,τι με απασχολεί.Επιτέλους κάπου να 'ξελασκάρω' και λίγο απο την καθημερινή βαβούρα.
Ένα,βασικότατο,πράγμα για μένα είναι να πάω κάπου και να μπορώ να κάνω κουβέντα.Καταντά απίστευτα σπαστικό και κουραστικό να πηγαίνω σε μια καφετέρια και να γκαρίζω για να ακούνε τι λέω και κάθε λίγο και λιγάκι να χρειάζεται να σκύβω στο μέρος των άλλων ύστερα από τα απανωτά ''Ε; Τι είπες;;Δεν ακούω ρε!'' Ντάξει,άμα βάζει τη μερέντα στ'αυτί αντί για το ψωμί ο άλλος κλάφ'τα Χαραλάμπη!Θα κάνω την μοναδική εξαίρεση σε ό,τι αφορά τα ροκάδικα-μεταλλάδικα.Εκεί σαφώς και δεν πηγαίνεις για να αναλύσεις την κοσμοθεωρία σου ούτε για να παραστήσεις την Τένια Μακρή ψυχολογώντας καταστάσεις,συμπεριφορές κουλουπου κουλουπου.Άπαξ και βρεθείς σε αυτόν τον παράδεισο ξέρεις ότι θα φύγεις απο εκεί και θα βουήζουν τα αυτιά σου αφού προηγουμένως θα έχεις ρίξει το 'κοπάνημα' της ζωής σου (αλλιώς και ευρέως γνωστό headbanging).
Επίσης,ΠΟΣΟ (!) σπασαρχίδικο είναι να έχεις μείνει με το μισό τσιγάρο στο χέρι και να σου έχει σβήσει..Και όταν πας να το ανάψεις ο αναφτήρας να σου το παίζει μάγκας και νταής..και να είσαι όλη την ώρα 'φτς' και 'φτς' και ξανα-μανα 'φτς' ....(ω ναι, ακολούθησαν πολλά 'φτς' μέχρι να ανάψει η φλόγα στο αριστούργημά μου).Το καλό είναι ότι πάντα κουβαλάω 2-3 αναφτήρες μαζί μου για παν ενδεχόμενο ώστε να μην ξεμένω.ΑΛΛΑ σήμερα μου κάνανε ναζάκια οι κυρ-ανάφτρες.Βλέπεις, θέλουνε γέμισμα και βαριέμαι και μόνο στην ιδέα να το κάνω.Ε, απόλαυσή μου είναι και οφείλω να την σέβομαι και να της φέρομαι όπως της αρμόζει (-.-). Η παρούσα ανάρτηση είναι αδιάφορη.Δεν έχει συγκεκριμένη θεματολογία,όπως καταλαβαίνεις,και σχετίζεται με αυτά που μου ήρθαν στο μυαλό τη στιγμή που έγραφα.Καληνύχτα σους,όνειρα απαλά και μεταξένια σαν το δερματάκι που είχαμε όταν ήμασταν μυξιάρικα και παραπονεμένα.