Κυριακή 15 Απριλίου 2012

Jesus has resurrected..Once again

Μια από τις καθιερωμένες βδομάδες και μέρα του χρόνου που γιορτάζεται πανηγυρικώς από τους Χριστιανούς.Όχι, δεν θέλω να γίνω εριστική ούτε θα προβώ να προσβάλλω κανέναν αξιοπρεπή θρησκευόμενο αλλά θα παραθέσω ευθύς αμέσως την προσωπική μου άποψη και νοοτροπία-αντιμετώπιση σχετικά με το θέμα αυτό.
Φέτος δεν νήστεψα,δεν κοινώνησα παρά μόνο τήρησα την παράδοση του ανάμματος της λαμπάδας..(αναπόφευκτο).Θες να με πεις το ''μαύρο πρόβατο'' της οικογένειας; Είμαι, και σε πολλά μάλιστα.Πες με. Ποσώς με ενδιαφέρει.Πλέον έχω μάθει να μην γίνομαι ακόλουθος καταστάσεων από τη στιγμή που δεν με αντιπροσωπεύουν,που δεν το νιώθω,που δεν μου ''βγαίνει'', πώς το λένε.Μπορεί,θα μου πεις,κάποια στιγμή να έρθουν τα πάνω κάτω αλλά εγώ κοιτάζω το παρόν.Άσε το μέλλον,θα'ρθει η ώρα του.
 Επί πόσα χρόνια,ούσα μικρή κορασίδα και εγώ,πήγαινα στην εκκλησία (για την ακρίβεια, με πηγαίνανε), λάμβανα την θεία κοινωνία τελοσπάντων μπλα μπλα μπλα.Από ένα σημείο και έπειτα όπως έχω μάθει να στηρίζομαι στον εαυτό μου και να ακολουθώ αυτό που αισθάνομαι έτσι λοιπόν αυτή τη χρονιά τα σκέφτηκα αλλιώτικα τα πράματα  και είπα το εξής..Γιατί να κάνω κάτι μόνο και μόνο επειδή λειτουργεί το σόι έτσι; Γιατί να πηγαίνω σώνει και ντε στην εκκλησία και να εκκλησιάζομαι επειδή αυτό κάνουν και τα δικά μου πρόσωπα; Νιώθω σαν πρόβατο που το πάνε στη σφαγή.Έξω απ'τα νερά μου.Ενεργοποίησα και μετέπειτα εξωτερίκευσα τον εσωτερικό μου μηχανισμό που μου επιτάσσει να λειτουργώ σύμφωνα με τις δικές μου ανάγκες, σύμφωνα με τα δικά μου θέλω.Από τη μία, αυτό με έφερε σε μια μικρή αντιπαράθεση με άτομα από το δικό μου περιβάλλον.Από την άλλη ένιωσα μέσα μου καλύτερα γιατί έπραξα βάσει του δικού μου σκεπτικού και όχι αλλωνών.
Στη τελική, έχει γίνει ένα τζέρτζελο, ένα πανηγύρι.ΓΑΜΩ τα πιστεύω σας εσάς που πάτε σε επιτάφιους και τραβάτε βίντεο και στήνεστε με τα κεριά όλο σκέρτσο και χαρά και βγαίνετε σε φωτογραφίες.Ανεβάστε τες κιόλας μετά φειςμπουκ σε φάκελο,κάντε ταΝγκαρίσματα και μετονομασία σε "Επιτάφιος 2012, το πιο high event της χρονιάς". Στα διαόλια να πάτε.
Τώρα που το σκέφτομαι, μπορείτε να το οργανώνετε καμιά βδομάδα πριν στο φουμπου και να προσκαλείτε τους φίλους σας να κάνουν attending.Γιατί όχι; Ή κάνετε ολοκληρωμένες δουλειές ή το χέζετε το θέμα τελείως.
Με αυτά που βλέπω, θεωρώ ότι είμαι χίλιες φορές καλύτερη απ'αυτούς που τρέχουν σα τους τρελούς στις εκκλησίες, νηστεύουν και όλα αυτά τα καλούδια..Αλλά τι νόημα έχει όταν όλα αυτά συνοδεύονται από γλωσσοφαγιές,να μουρμουράνε εδώ και εκεί,ο βόθρος που έχουν για στόμα να μην μένει κλειστό και να κοιτάνε μόνο την καμπούρα και τα στραβά του άλλου.Κάνε την ζωή σου μέσα από τα δικά σου μάτια,από καρδιάς.Πού πας με ξένα κόλυβα;Θα σου βάλω τρικλοποδιά να ξέρεις.

FUCK you HYPOCRISY and FUCK YOU,too.

Α..χρόνια πολλά λοιπόν.

Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου 2012

Ρίσκο ή υπομονή ;

      Ρίσκο ή υπομονή λοιπόν; Είναι κάτι το οποίο σκέφτομαι να ξεδιαλύνω μέσα μου και να το εκφράσω εδώ και καιρό απλά δεν έβρισκα την ευκαιρία ούτε ίσως και με τον ίδιο τον εαυτό μου να το κάνω.     Αφορμή στάθηκε ένα γεγονός που δεν είναι η πρώτη φορά που μου συμβαίνει κάτι παρόμοιο αλλά πιο περίπλοκο από όσο φαντάζει (στο να έρθω αντιμέτωπος με ένα ρίσκο). Γιατί κάθε περίπτωση που χρειάζεται να πάρεις κάποιο ρίσκο, ειναι διαφορετική. Τι είναι ρίσκο τελικά ; Η αυθόρμητη αντίδραση στου να εκφράσεις η να πάρεις την απόφαση να κάνεις κάτι; Και είναι πάντα για καλό; 'Η τουλάχιστον ο αρχικός σκοπός ειναι καλός; Ας πάρουμε την περίπτωση που ο σκοπός είναι καλός ( εμείς οι καλοπροαίρετοι άλλωστε... θα ευλογήσω πολλά γένια  ) εκεί τι κάνεις λοιπόν; Αξίζει; Δεν αξίζει; Εκτίθεσαι; Δεν εκτίθεσαι; Πολλά ερωτήματα όμως έτσι; (Όπως είπε και μια ψυχή ''έχεις ένα θεματάκι με τις ερωτήσεις'' :P)
    Ποιο ακριβώς το νόημα της υπομονής; Μήπως είναι φόβος; Της απόρριψης; Και δε μιλάω για τις περιπτώσεις που ''ξέρεις'' καλά τι θέλεις (σε εισαγωγικά γιατί καμιά φορά και αυτό ανατρέπεται). Δεν περίμενα ούτε και εγώ ο ίδιος γράφοντάς το να προκύψουν τόσα ερωτήματα. Είναι ομως ερωτήματα. Δεν εχουν απάντηση είναι ρητορικά - προβληματισμοί που στον καθένα μπορεί να τεθούν και να δώσει ο καθένας μια ξεχωριστή απάντηση η να απαξιώσει τελείως αυτό το θέμα και να πει ότι δεν θα σκάσει και ιδιαίτερα. Ακόμα και σε αυτή την περίπτωση δεν χρειάστηκε αυτός ο άνθρωπος να πάρει κάποιο ρίσκο; Όσο cool και ''αναίσθητος'' να είναι δεν θα έφτασε σε αυτό το σημείο ποτέ;
        Όσων  αφορά  την υπομονή λοιπόν... Το έχω δοκιμάσει.. Μπορώ να σου πω ότι πιο πολύ στενοχωρήθηκα, παρά θα πω ότι ήταν μια ευχάριστη περίοδος. Ναι στο τέλος κέρδισα! Αλλά και πάλι αν κάτι δεν το ζήσεις (αυτό που ''κέρδισες'') δεν ξέρεις αν ''κάνει'' για εσένα. Δεν θέλω να σου πω σχετικά με την κατάληξή του. Αυτο είναι άλλο..! Τώρα μιλάμε για ρίσκο και υπομονη μέχρι να γίνει κάτι ή να κάνεις σύντομα και αυθόρμητα μια ''κίνηση'' η όχι για κάτι που σε καίει (ή και όχι απαραίτητα) ή προέκυψε να σε έχει ρίξει στην ''πυρά'' (εξού και το ''καίγομαι'' να κάνω αυτό και το άλλο).
    Είναι ένα θέμα που συνολικά με απασχολεί πάνω από 1 χρόνο. Το να παίρνεις ρίσκα και να είσαι αυθόρμητος στο να εκφράσεις αυτό που σου έρχεται η στο να κάνεις υπομονή να δεις πως θα ερθει κάτι. Ψηφίζω ρίσκο, αλλά και μια άλλη λεξη μαζί. Θάρρος! Αυτή είναι η λέξη που πάει μαζί με το ρίσκο. Χρειάζεται θάρρος ναι.
     Τα υπόλοιπα, στην κρίση αυτού που είδε το άρθρο και μπορεί έστω και λίγο να προβληματίστηκε. Κάθε φορά που πήρα ένα ρισκο βγήκα μόνο κερδισμένος γιατί ξέρω ότι ημουν σωστός από την πλευρά μου . Η μαγκιά για εμένα βρίσκεται, σε αυτόν που θα εκτιμήσει το ρίσκο που παίρνεις για αυτόν.  

Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012

Απλά και όμορφα..

Γενικότερα δεν θέλω να καταφεύγω σε υπερβολές και να λέω "μεγάλα" λόγια..για αρχή τουλάχιστον.Αλλά είναι κάποια πράγματα και ερεθίσματα που σε ωθούν να λειτουργείς πιο παρορμητικά,να εκφράζεσαι πιο διαχυτικά απ'ότι ίσως να περίμενες.Υπό άλλες συνθήκες μπορεί να σε "φόβιζε" και να ένιωθες μαγκωμένος με συνεχείς οπισθοχωρήσεις στην έκφραση των συναισθημάτων σου.Ή έστω μέρος αυτών.
Πραγματικά όμως εδώ και πάααρα πολύ καιρό μου είχε λείψει η επικοινωνία.Πόσο μάλλον να ξέρω πως έχω έναν άνθρωπο που μπορώ να του εμπιστευτώ σχεδόν τα πάντα και να μην ντρέπομαι να πω και την παραμικρή μαλακίτσα ή κάτι ασήμαντο τελοσπάντων.Πολλές φορές έχουμε την ανασφάλεια-πεποίθηση ότι αν εξωτερικεύσουμε κάτι το ανούσιο μπορεί να γίνει αντικείμενο χλευασμού..ακόμα και στην περίπτωση που το άτομο στο οποίο απευθυνόμαστε μας γνωρίζει καλά.Υποτίθεται.

Γέλιο.Κάτι που επίσης έχει αλλοιωθεί.Έχει χαθεί η ουσιαστική έννοια του γέλιου και ο καθένας μπορεί να γελάσει με το ο,τιδήποτε ψεύτικο,δήθεν μπορεί να πλασάρεται και είναι προϊόν εις βάρος κάποιου.Η πραγματική ευχαρίστηση και απόλαυση του γέλιου και της ευθυμίας είναι όταν αυτά είναι πηγαία,όταν προέρχονται από την ψυχή του άλλου
.

Επομένως,θεωρώ ότι αυτά τα δύο πολύ βασικά στοιχεία -χημεία,γέλιο- επανέρχονται και κάνουν την εμφάνισή τους στο προσκήνιο των τελευταίων ημερών. Δεν με κατακλύζουν αρνητικά συναισθήματα, αισθάνομαι πιο ήρεμη και χαμογελαστή.
Μου έλειψε αυτό.Είναι τόσο,μα τόσο,απλό πια.

Βραδινές αναζητήσεις

                Κλείνω τα φώτα, θέλω να κοιμηθώ. 'Όχι δεν είναι τόσο απλό.  Δεν μπορεί και δεν είναι τόσο απλό.  Μαζί με αυτό θέλω να πιστέψω ότι όταν σηκωθώ κάτι θα έχει αλλάξει. Κάτι θα είναι καλύτερο. 'Όπως αυτό πίστευα όταν ήμουν μικρός. Ότι δηλαδή κάτι αλλάζει όταν πλέον έχεις σηκωθεί, ότι όλα είναι καινούργια. Ότι δεν θα συνεχίσεις να μισείς αυτόν που μισούσες, ότι δεν θα τα έχεις κάνει όλα χάλια, ότι ο κόσμος θα είναι σα να δημιουργήθηκε πάλι από το μηδέν. Προσγειώνομαι όμως , όπως έχω προσγειωθεί άπειρες φορές κατά την ίδια διαδικασία. 
              Κάτι μαγικό όμως φαίνεται να μου συμβαίνει όταν κλείνω τα μάτια και είμαι έτοιμος να με πάρει ο ύπνος. Εκει ονειρεύεσαι και σκέφτεσαι τα απλά που δεν έχεις. Εκεί έχεις την ευκαιρία να νιώσεις ότι σκέφτεσαι και ότι σε σκέφτεται κάποιος που επιθυμείς να σε σκεφτεί ακόμα και να τον αγκαλιάσεις . Είναι περίεργο αλλά έτσι το εκλαμβάνω. Εκεί ακόμα θα σου έρθουν και τα πιο περίεργα και απαισιόδοξα πράγματα όπως παλια γεγονότα και καταστάσεις που είναι ικανά σε κλάσματα δευτερολέπτου να σε κάνουν χάλια και να σε ''ρίξουν'' όμως αν σηκωθείς θα χαθούν σαν κακά συννεφάκια. Όμως αν σου έχει συμβεί κάτι καλό είναι το μέρος που μόνο με τη σκέψη σου θα γιορτάσεις τα επινίκια . Μόνος... με τον εαυτό σου. Δεν έχει νόημα και δεν θα νιώσει άλλος την ίδια χαρά με αυτή που μόνο με τον εαυτό σου λίγο πριν τον ύπνο θα νιώσεις. Είναι το ίδιο με αυτούς που προσποιούνται ότι χαίρονται ανοίγοντας μια σαμπάνια και θέλουν να δείξουν ότι ''κοίτα το γιορτάζω'' ουσιαστικά ούτε οι ίδιοι δεν είναι σίγουροι αν όντως το χαίρονται και περιμένουν πιο πολύ την επιβεβαίωση από άλλους που βρίσκονται στον ίδιο χώρο να τους πουν ''μπράβο όντως πέτυχες κάτι σπουδαίο''.
              Κάθε φορά που πας για ύπνο μπορεί να συμβεί κατι διαφορετικό. Μπορεί να μη συμβεί και τίποτα. Ακόμα μπορεί να σκεφτείς το πως είναι ο θάνατος. Να νιώσεις ότι βίωσες το θάνατο , όμως όχι είσαι εδώ και πρέπει να πεις όταν σηκωθείς ότι θα παλέψεις και αφού ζεις είναι θέλημα θεού και αξίζει να δωσεις χαρά στους ανθρώπους που σαγαπάνε αλλά και να πάρεις χαρά. Σου έχει τύχει να σηκωθείς επειδή ένιωσες ότι σε σκεφτόταν κάποιος έντονα και όντως να συναίβενε ; Σου έχει τύχει να σηκωθείς επειδη χρειάστηκε να προσφερεις βοήθεια στον διπλανό σου, που ενώ θα μπορούσε να σε έχει πάρει ο ύπνος η φωνή της αγάπης σε είχε σαν απομηχανής θεό σε εγρήγορση? 
                Είναι κάτι παραπάνω λοιπόν από ξεκούραση  και από μια φυσιολογική βιολογική ανάγκη του οργανισμού. Έτσι το εκλαμβάνει το άμυαλο μυαλό μου.       

Παρασκευή 18 Νοεμβρίου 2011

Χρόνος

Αφιέρωσε χρόνο στην εργασία..
Είναι το αντίτιμο της επιτυχίας

Αφιέρωσε χρόνο στο παιχνίδι..
Είναι το μυστικό της νιότης

Βρες χρόνο για διάβασμα..
Είναι το θεμέλιο της σοφίας

Αφιέρωσε χρόνο στους φίλους..
Είναι ο δρόμος προς την επιτυχία

Βρες χρόνο για όνειρα..
Θα σε μεταφέρουν στα άστρα

Αφιέρωσε χρόνο στην αγάπη..
και στους αγαπημένους
Είναι το προνόμιο των θεών

Βρες χρόνο για να κοιτάξεις γύρω σου..
Η μέρα είναι πολύ μικρή για να είναι
κανείς εγωκεντρικός

(παλιά ιρλανδική προσευχή)

Χωρίς συναισθήματα θα είμασταν μηχανές..

Λογική vs Συναίσθημα σημειώσατε... ότι τον βολεύει τον καθένα.Ή μάλλον ότι συμφέρει  κάποιον να απαντήσει.Θέλουμε κατά κύριο λόγο να μην ξεφεύγουμε από τα επιτρεπτά όρια και να πορευόμαστε βάσει μιας αποδεκτής λογικής.Δεν νοείται να βγαίνει ο οποιοσδήποτε και να σου επιβάλει το τί θα ακολουθήσεις.Εν τέλη ποιός το καθορίζει το σωστό για εμάς; Αυτό που για μένα είναι λογικό για σένα μπορεί να είναι παράλογο και αβάσιμο.Είμαστε όλοι μια κουκκίδα που με τα δικά μας βιώματα/ξεχωριστές αντιλήψεις προσπαθούμε να ενισχύσουμε όσο πιο αντικειμενικά γίνεται την εννοιολογική θέση τέτοιων κραυγαλέων ζητημάτων..
Πολύ μπέρδεμα τελευταία.Από τη μία "βασανίζεσαι" με τους δικούς σου προβληματισμούς θέλοντας οπωσδήποτε να βγάλεις μιαν άκρη..και εκεί που πας να το δεις πιο ρεαλιστικά καταλαβαίνεις ότι όσο πιο πολύ θες να κυριαρχήσεις και να πας δύο βήματα μπροστά υπάρχει κάτι που αναγκαστικά θα χάσεις..Οπότε κάνεις ένα βήμα πίσω.Πόσο πιο έυκολα θα ήταν τα πράγματα αν μπορούσαμε να ρισκάρουμε ξέροντας από πριν ότι δεν θα υπάρξει απολύτως κανένα πιθανό επιζήμιο αποτέλεσμα; Έτσι χάνεται η 'μαγεία' για το άγνωστο θα μου πεις..σωστό πράμα θα σου πω εγώ.Αλλά είναι κάποιες υποθέσεις που σε έχουνε λαμπαδιάσει ολόκληρο και θες πάσει θυσία να βγεις μόνο κερδισμένος! Ε του πισωγλέντη δηλαδή..Ο χαμμένος τα 3 Μουυυυ θα πάρει;; Καμιά καλύτερη προσφορά δεεεεν;! Τίποτα; Όχι ε; Καλά ντε.. Λέω να δώσω βάση καλύτερα στην τύπισσα από κάτω ^^

Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2011

Ιδανική στιγμή


Τα απαραίτητα για το ξεκίνημα,διακοπή,συνέχεια της ημέρας..Τσιγάρο, καφές και η πρωινή μυτιά κατεβαίνει πικρά.Έχει τα ζοριλίκια του το πρωινό μύτινγκ..
Ζεστός καφές για να ζεστάνει την σκέψη,να την κάνει πιο ευχάριστη και ρουφηξιές τσιγάρου για να την θέσει σε εγρήγορση και να την προωθήσει.Κάτι λείπει...αισθάνομαι ότι λείπει ένα βασικό στοιχείο που θα συμπληρώσει την μικρή στιγμή ευτυχίας μου.Η μουντάδα του ουρανού με την συνοδεία της βροχής έρχεται να αντικαταστήσει την ανθρώπινη επικοινωνία.Οι λέξεις θα τσαλάκωναν μια τόσο όμορφη εικόνα που μου γεμίζει τη ψυχή.



Κάθεσαι σιωπηλά και παρατηρείς μια μια τις στάλες της βροχής.Κάθε στάλα που κυλάει πάνω σου και σε αγκαλιάζει συμβολίζει για σένα τα άπιαστα όνειρα που κάποτε έκανες,τις επιθυμίες που δεν κατάφερες να πραγματοποιήσεις και πέφτεις σε περισυλλογή.Ταυτόχρονα συγκεντρώνεις όλες σου τις αισθήσεις και εστιάζεις σε αυτό το "τακ τακ" που αντηχεί από τη βροχή πάνω στα κάγκελα.
Μια παρατήρησή μου γέννησε μια άλλη εκδοχή.Βλέποντας με τεράστια χαρά και ζωηράδα τις σταγόνες να τρέχουν άλλοτε σε ίδιες ή διαφορετικές κατευθύνσεις πάνω στο τζάμι σχημάτισα την εικόνα ενός αγώνα δρόμου στον οποίο εμείς,με τη μορφή σταγόνας ο καθένας μας,παλεύουμε να φτάσουμε στο τέρμα.Πασχίζουμε μια ζωή να φτάσουμε σε ένα ανώτατο σημείο,πολλές φορές όχι επί ίσοις όροις..Το τέρμα θα μπορούσε να συμβολίζει τον θάνατο.Για κάποιον άλλον θα μπορούσε να είναι η αποπεράτωση ενός έργου.Όποια μορφή  και αν έχουμε αποδώσει στο καθετί να φροντίζουμε να απολαμβάνουμε την διαδρομή προς τον στόχο με όλες τις επικείμενες αντιξοότητες.Ο,τι δεν μπορούμε να αποφύγουμε ας χαλαρώσουμε και να το απολαύσουμε.


Auf wiedersehen.
http://www.youtube.com/watch?v=XYfWMH2YYe4

Σάββατο 22 Οκτωβρίου 2011

Μια θολούρα

Νιώθω ότι έχω να ανάψω τσιγάρο μέρες...πράγμα που δεν υφίσταται.Για να στρίψω ένα...Ωραία.Μουσική όμως έχω να ακούσω αρκετές μέρες! Γουάτ δε φακ δηλαδή.Μου φαίνεται ότι έχει μπει αυτόματα ο ρυθμός του slow motion τελευταία και η ροή των πραγμάτων είναι απίστευτα αργή. Να πιάσω το θέμα της σχολής όπου με το ζόρι τελείωσα με τα χρωστούμενα που είχα μιας και υπήρχε το θέμα των καταλήψεων και η πολλοστή αναβολή μαθημάτων.Δίνω όσα έχω να δώσω και από λάθος συνεννόηση/πληροφόρηση χάνω την εξέταση ενός μαθήματος που αναγκαστικά θα πάει για το τρέχον εξάμηνο.Αυτό το εξάμηνο αλλά και περίοδο της ζωής μου θα είναι διαφορετικά από τα άλλα.Ξεκινάω από το μηδέν με την εύρεση καινούριας παρέας πλέον διαγράφοντας όσο γίνεται την παλιά..για ευνόητους λόγους και επειδή ήταν κάτι το αναπόφευκτο.
Άλλωστε δεν μπορούμε να βγαίνουμε σε όλα κερδισμένοι.Κερδίζω κάπου και χάνω από αλλού.Πρέπει και μπορώ να συμβιβαστώ με αυτή την ιδέα που την νιώθω να παίρνει σάρκα και οστά τους τελευταίους μήνες.Δεν απογοητεύομαι γιατί ξέρω ότι σκαμπανεβάσματα και διαρκή αλλαγή καταστάσεων συντελείται και θα συντελείται συνεχώς.Όσο καλά συνειδητοποιημένη και να είμαι είναι τελείως διαφορετικό όταν οι θεωρίες μου γίνονται πράξεις και παίρνω την επιβεβαίωση μέσω της διαίσθησης μου να το πω; Ναι,αυτό.Κάτι που ανακαλύπτω διαρκώς είναι ότι,αν όχι πάντα,τις περισσότερες φορές αυτή η πουτάνα η διαίσθησή μου με βγάζει ασπροπρόσωπη και για ακόμα μια φορά αυτοί οι "ψύλλοι" που έχω κατά καιρούς δεν είναι δημιουργήματα της φαντασίας μου.Good job so far.
Ένα αποθαρρυντικό που μπορείς να συναντήσεις τριγύρω σου είναι όταν βλέπεις ότι πολλοί αδυνατούν να ρίξουν κάτι από τον εγωισμό τους και να πάρουν πρωτοβουλία.Σκέφτομαι ώρες ώρες..τόσο πολλά κότσια θέλει για να πράξεις αντίθετα; Γιατί πρέπει πάντα όλα να τα περιμένεις από τον άλλον σα να πρόκειται για το να μάνα εξ'ουρανού; Αυτό το φαινόμενο συμβαίνει παντού,σε όλα τα θέματα.Είναι κατάντια να σε κατακλύζει το συναίσθημα του 'φόβου' ώστε είτε να μένεις στάσιμος είτε να πηγαίνεις δυο βήματα πίσω.Αν υπάρχει κάτι το οποίο μου αρέσει σε μένα και θαυμάζω σε όποιον το συναντώ [καλώς κακώς με τον εαυτό μου είμαι ιδιαίτερα αυστηρή] είναι πως δεν φοβάμαι να ρισκάρω και ας φάω τα μούτρα μου,να δοκιμάσω και ας αποδοκιμαστώ,να μιλήσω ευθέως και ειλικρινώς και ας με πάρουν με τις ντομάτες.Δικό τους το πρόβλημα δικό τους και το κόμπλεξ.
Άσχετο αλλά...όσο και να κρατάς κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου νομίζοντας ότι το ξεχνάς κάποια στιγμή αναδύεται και έρχεται στην επιφάνεια.Ειδικά όταν αφορά κάτι που είχε μεγάλη σημασία.Το ξεπερνάς.Κομπλέ.Πάμ' παρακάτω και λες υπέροχα,δεν με απασχολεί άλλο,σούπερ!Υποσυνείδητα τρως τριπάκι και έχεις παραισθήσεις.
Οι παραισθήσεις έχουν ένα τέλος και έπειτα προσγειώνεσαι.Παρά την προσγείωση όμως δεν στεναχωριέσαι,δεν νιώθεις άσχημα και είσαι διατεθειμένος να αντιμετωπίσεις το περιεχόμενο που είχες απομονώσει τόσο καιρό μέσα σου.

Εν κατακλείδι,επειδή Αρλεκίνε έχουμε κάνει άπειρες συζητήσεις στο παρελθόν και έχω συγκρατήσει πολλά πράγματα,σου είπα ότι αξίζεις όλα τα καλά και θα στο ξαναπώ και εδώ για να το θυμάσαι..να το ξέρεις,να το κρατήσεις αυτό για τον εαυτό σου και να μην σκεφτείς αρνητικά ΠΟΤΕ.Take care. :)

Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου 2011

Κάποιες απόψεις

Για τι είσαι διατεθειμένος/η να παλέψεις στην ζωή σου; Έχεις πορευτεί με κάποιες αξίες και ιδανικά που μέσα σου ξέρεις ότι δεν θα αφήσεις να εξαλειφθούν.Γιατί ερωτευόμαστε,αγαπάμε,σχηματίζουμε φιλίες; Μια απάντηση θα μπορούσε να είναι ότι όλα αυτά υποκινούνται από άλλους παράγοντες που δεν γνωρίζουμε προκειμένου να καλύψουμε το κενό που ενίοτε έχουμε μέσα μας.Προσωπικά το θεωρώ τελείως παρτίστικο και ισοπεδωτικό αυτό.Κακά τα ψέματα,από την φύση μας, είμαστε κομματάκι εγωιστές και δε λογαριάζουμε τίποτα και κανέναν πέρα από τη μύτη μας.Αλλά...[παντού υπάρχει ένα 'αλλά'] δεν δέχομαι το γεγονός αυτό έτσι άπραγη.
Για να είμαστε ειλικρινής και δίκαιοι υπάρχουν κατηγορίες.Υπάρχει η μερίδα που αποζητά με ζήλο το αίσθημα της συνεχούς επιβεβαίωσης από τον περίγυρο.Αρέσκεται και παίρνει μπόνους αυτοεκτίμησης όταν βλέπει ότι μπορεί και είναι ένας γαμάτος φίλος/σύντροφος κουλουπου.Με την μόνη διαφορά ότι εκεί χάνεις λίγο το μέτρο, ξεφεύγεις από τα όρια και η επιβεβαίωση του εαυτούλη σου γίνεται αυτοσκοπός.Πέρα για πέρα εγωιστικό ε; Χμ,πολύ.
Η άλλη μερίδα είναι εκείνη η οποία ξέρει τις δυνατότητες που κουβαλάει,μαζί με τα ψεγάδια,και 'παλεύει' για την συμφιλίωση με τον ίδιο.Αυτό είναι και το clue της υπόθεσης.Όταν έχεις ψαχτεί εσωτερικά και έχεις αποδεχτεί το "είναι" σου δεν χρειάζεσαι κανέναν να σου ανεβάζει το ηθικό όλη την ώρα.Είναι καθαρά θέμα ανασφάλειας (πάντα μιλάω για την προσωπική μου άποψη και τα λεγόμενά μου δεν τείνουν να ενστερνιστούν από κανέναν).
Στη τελική,αν θέλεις περάσεις σε ένα άλλο level πρέπει πρώτα να περάσεις αυτό στο οποίο παίζεις τώρα.Δεν μπορείς ξαφνικά να αλλάξεις πτυχές σου χωρίς να έχεις 'απογειώσει' τα τωρινά.
Κάτι άλλο που με προβληματίζει και το έχω ακούσει αρκετές φορές από την πλειονότητα.Ο φόβος της μοναξιάς.Όπα όπα γιατί τώρα πιάνεις μεγάλη λέξη στο στόμα σου.Δεν μπορείς να μιλάς για αυτήν σα να πρόκειται ένα απλό καθημερινό γεγονός,μια ρουτίνα.Η μοναξιά είναι βαριά σαν έννοια που μπορεί να σου γαμήσει την ψυχολογία.Δεν είναι κάτι που περνάει και μετά φεύγει.ΌΤΑΝ τη νιώσεις στο πετσί σου ΤΟΤΕ θα καταλάβεις την σημαντικότητά της.Φεριπίν,έχω ακούσει μύριες φορές η λέξη αυτή να προφέρεται σε πρόταση του στυλ "Φοβάμαι γιατί χωρίς φίλους/σύντροφο νιώθω μοναξιά".Αυτό ΔΕΝ λέγεται μοναξιά.Αυτό λέγεται ανασφάλεια γιατί σου είναι αδύνατο να πορευτείς και να σταθείς στα πόδια σου μόνος,να αναλάβεις τις ευθύνες που σου αρμόζουν και ,εν τέλη, να αποκτήσεις αυτοκυριαρχία.Το αποτέλεσμα που ακολουθεί συνήθως την παραπάνω πρόταση είναι η απεγνωσμένη εξερεύνηση ανθρώπων που θεωρείς ότι πρέπει να είναι δίπλα σου χωρίς πρώτα να έχεις αξιολογήσει αν ΑΞΙΖΕΙ να συμπορευτείτε.Πού καταλήγεις μετά;Το να βάζεις ανθρώπους στη ζωή σου και να τους χάνεις σε χρόνο dt.Πολλές φορές μάλιστα χάνεσαι εσύ ο ίδιος/ίδια έτσι ανεξήγητα όταν τα βρίσκεις σκούρα.Οι ανθρώπινες σχέσεις δεν είναι μια γύρα τάβλι πόρτες-πλακωτό-φεύγα.

Τετάρτη 14 Σεπτεμβρίου 2011

"Cause every girl is crazy 'bout a sharp dressed man!"

Η μέρα ξεκίνησε λίγο μες στο κέφι.Κάτι ο καλός ο ύπνος τελευταία και η ξεκούραση νομίζω πως αρκούν.Ο,τι μπορεί και αρπάζει καθείς. Σήμερα κινούμαστε σε άλλους ρυθμούς, αλλιώτικους από αυτούς που έχουμε συνηθίσει. Έχουμε βάλει στο πικ-απ να παίζει παλιά κλασική rock μουσική και γενικότερα ο,τι έχει να κάνει με old school φάση.



ΝΑΙ! Δεν γίνεται να ακούς τους παραπάνω "μουσάτους" και να μην κάνεις και γαμώ τα κέφια!
Η επισήμανση της ημέρας: "Πρέπει να πέρασες καλά χθες" (επειδή τα μουσικά μου ακούσματα κινούνται σε τέτοιο επίπεδο σήμερα)
Χαχαχα! Οκ..Όχι δεν έχω ανάγκη να έχω περάσει κάπως συγκεκριμένα το χθεσινό βράδυ για να είμαι κεφάτη.
Και για να καταλάβεις ότι έχω λαλήσει σήμερα...




Λατρεμένο όσο δε πάει.Η μουσική, ο τρελός ρυθμός,το όλο style της εποχής εκείνης με παρασέρνει σε ξέφρενους ρυθμούς με αποτέλεσμα οι σπασμωδικές κινήσεις να δίνουν και να παίρνουν!
Ούτε την πίνω,ούτε την βαράω (την ένεση
)..Αποδίδω αυτήν την έξαρση στην πανσέληνο.Άμα είναι να συνεχίσω να είμαι έτσι ΑΠΑΙΤΩ να έχω την συνεχή επιρροή της επ' αόριστον :Ρ
Και στα δικά σας λοιπόν! 

Παρασκευή 9 Σεπτεμβρίου 2011

Ταξίδι ανα-Ψυχής...

Μπορεί να είναι πέρα για πέρα,ρεαλιστικά,ακατόρθωτο αλλά εγώ κάνω το νοητό μου ταξίδι σε άλλο χωρο-χρόνο όπου εκεί βάζω τους δικούς μου κανόνες και το τοπίο διαμορφώνεται σύμφωνα με τα δικά μου στάνταρ...


Ίσως να μην είμαστε πάντα εκεί που θέλαμε και να πρέπει να παλέψουμε με τα τρολλ που εμφανίζονται κρυφά και ύπουλα μέσα από τους θαμνίσκους.Στην τελική,αγνόησέ τα για λίγο και απόλαυσε την θέα που υποσυνείδητα πλάθει η φαντασία σου. Να, κάτι τέτοιο ας πούμε:


Η ''καταδικασμένη'' απουσία του φανταστικού σου παρασκευάσματος δεν αναιρεί το γεγονός της παρουσίας του στα άβατα της ψυχής σου.

Τρίτη 30 Αυγούστου 2011

Όταν αφήνεσαι στις περιπλοκότητες...

Η καλύτερη περίοδος κατ'εμέ για να πηγαίνεις για μπάνιο στη θάλασσα είναι προς τα τέλη Αυγούστου με Σεπτέμβριο.Λιγότερος κόσμος,λιγότερη βαβούρα και εμφανώς λιγότερη ζέστη.
Κάτι για να σου ανεβαίνει η διάθεση περισσότερο και να αισθάνεσαι όμορφα.Τα πράγματα που σου ομορφαίνουν την ζωή είναι τα πιο απλά και τα πιο λίγα σε αφθονία.Με λίγα λόγια..η Φύση.Μόνο εκείνη μπορεί μου προσφέρει απίστευτη ηρεμία και χαλάρωση μακρυά από τα δρώμενα της ζωής.Να μην σκέφτομαι τίποτα και κανέναν που θα με δυσαρεστήσει.
Έχουμε μπει όλοι μας,άλλοι λιγότερο άλλοι περισσότερο,σε διάφορα τριπάκια και επενδύουμε σε καταστάσεις οι οποίες δεν κρατάνε για πάντα και είναι εφήμερες.Στηριζόμαστε με όλη μας την δύναμη οπουδήποτε αλλού εκτός από τον εαυτό μας.Κανένας δεν θα μας προσφέρει την μεγαλύτερη στήριξη εκτός από εμάς του ίδιους,εφ'όσον έχουμε συνειδητοποιήσει το "ποιόν" μας και τις δυνατότητές μας,και από τα πολύ δικά μας άτομα.Τους γονείς μας.Το πιο σημαντικό κεφάλαιο στην δική μου ζωή.Είναι τόσο κοντά μας,τους ζούμε καθημερινά,μας προσφέρουν πολλά πράγματα αλλά ξεχνάμε τον βαθμό σημασίας τους.Λόγω συνήθειας,λόγω ρουτίνας.Αυτή η πουτάνα η ρουτίνα και το πέρασμα του χρόνου πολλές φορές φθείρει σχέσεις.Εξωτερικές σχέσεις (φίλοι,γκόμενοι κλπ).Νομίζουμε ότι διανύουμε μια στασιμότητα και αδράνεια αλλά ο χρόνος κυλάει πολύ γρήγορα και φτάνεις σε ένα σημείο όπου σου κουνάει το δάχτυλο με αυστηρό ύφος υποδεικνύοντας τα λάθη που έκανες χωρίς να εκμεταλλευτείς τον χρόνο επάξια.Το γεγονός έχει ήδη τελεστεί..

Δευτέρα 29 Αυγούστου 2011

Ελήφθη;Θα ληφθεί.

Πολύ πιθανόν να σου έχει τύχει μέχρι τώρα στην ζωή σου (αν όχι,υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να σου συμβεί) να γνωρίσεις κάποιο άτομο και αυτόματα να σκεφτείς μέσα σου "Αυτός/ή είναι ο άνθρωπός μου.ΤΕΛΟΣ".... ΕΑΝ δεν είχε αυτά τα δύο-τρία χαρακτηριστικά που με χαλάνε..
Το point ποιό είναι ΡΕ κολλημένε/κολλημένη; Αρχικά εξιδανικεύεις κάτι πάρα πολύ,σε τέτοιο βαθμό ώστε να διαφεύγει της προσοχής σου ότι δεν είναι αρμονικό εν τέλη,ότι έχει τα ψεγάδια του,τις αδυναμίες του.Διακατέχεσαι από έναν απίστευτο εγωκεντρισμό που επιρρίπτεις ευθύνες στο άλλο πρόσωπο και όχι πάνω απ'όλα στον εαυτό σου που κινήθηκε μέσω μιας ουτοπίας,μη αντιμετωπίζοντας τις καταστάσεις ρεαλιστικά και ανθρώπινα.Το να προσπαθείς να βρεις αλλού το κομμάτι του 'χαμένου' σου εαυτού σημαίνει ότι είσαι βλάκας και υποκινείσαι από τις ένα σωρό ανασφάλειές σου.Προσπάθησε να τελειοποιήσεις το ο,τιδήποτε με το μεράκι σου και την καλή σου διάθεση να το αγαπήσεις χωρίς να πέφτεις σε εγωιστικές παγίδες περί,εκ των προτέρων,τελειότητας.

Ο άνθρωπος δεν αλλάζει.Η προσωπικότητά του,τα θέλω του,οι αντιλήψεις και στάσεις ζωής του δεν μεταβάλλονται από την μια στιγμή στην άλλη.Προκειμένου να δεις μια εκ των θεμελίων αλλαγή δεν σημαίνει ότι ξύπνησε μια πρωία και αποφάσισε να κάνει στροφή 360 μοίρες.Αρκεί να αναλογιστείς ότι κάτι τον ταρακούνησε,κάποιο συμβάν του ανέτρεψε τα δεδομένα.Καμιά φορά κάτι τέτοιες αλλαγές είναι καλό να γίνονται..Εφ'όσον είναι προς όφελός σου και δεν λειτουργείς εις βάρος τρίτων.
Στην τελική,ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα θελήσουν να σε κατανοήσουν.Από άποψη ικανότητας όλοι μπορούμε.Αλλά όταν έρχεται η θέληση στη μέση εκεί κάνεις πίσω.Γιατί;Επειδή απλούστατα έχεις ένα τοίχος προστασίας μπροστά σου που δεν το αφήνεις να διαπεραστεί.Υψώνεις μια ασπίδα εγωκεντρισμού για να φανείς τάχα μου δήθεν δυνατός.Ακόμα και στο θέμα κατανόησης..Δυστυχώς.Νομίζεις ότι αν 'μαλακώσεις' θα θιχτεί το σκληρό καρύδι που πιστεύεις ότι κρύβεις μέσα σου.Προσπαθείς να δείξεις έναν άλλο μαγκιόρικο εαυτό που δεν σηκώνει και πολλά πολλά..Άσε ρε ΜΠΑΓΛΑΜΑ.Βάλ'το καλά στο μυαλό=κουκούτσι που κουβαλάς ότι ο καθένας έχει διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισης των πραγμάτων και την δική του οπτική γωνία και θα το ΣΕΒΑΣΤΕΙΣ.Δεν θα μου αλλάξεις τα μυαλά σε μια στιγμή αδυναμίας.Κομπλεξικό.-

Τρίτη 16 Αυγούστου 2011

Τα λόγια περισσεύουν μπροστά σ'αυτό το αριστούργημα..


Κάτι οι αϋπνίες;Κάτι η ντάγκλα στον εγκέφαλο; Εάν έχεις ΚΑΙ εσύ personal life κάνε το παρακάτω τεστ! :P (Έχω καταντήσει τσίρκο το blog μετά από αυτό)

ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ:

1. Ποτό που ήπιες:Μπύρα για πάντα+Redbull αγάπη παντοτινή.
2. Τηλεφώνημα που έκανες:Ούτε που θυμάμαι.Έχω απίστευτη σχέση με το κινητό μου.
3. Μήνυμα που έστειλες:Σε ένα πρόσωπο..^^
4. Τραγούδι που άκουσες: Bleeding Me-Metallica
5. Κλάμα που έριξες:Βλέποντας ΕΖΕΛ στην τιβί,Κύλησε δάκρυ κορόμηλο.
ΕΊΧΕΙΣ ΠΟΤΈ:
6. Σχέση δυο φορές με το ίδιο άτομο: Περίεργη φάση.Την δεύτερη φορά δεν ήταν σχέση.
7. Κέρατο:Τι είναι αυτό; :Ρ Όχι.
8. Φιλήσει κάποιον και μετά μετάνιωσες: Όχι.
9. Χάσει κάποιον σημαντικό άνθρωπο από την ζωή σου: Ναι.
10. Κατάθλιψη: Σε πολύ πρώιμο στάδιο προφανώς.
11. Μεθύσει και μετά να κάνεις εμετό:Άπειρες φορές αλλά τελευταία φορά ήταν πριν κανα 2μηνο σε κάτι γεννέθλια.
3 ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΣΟΥ ΧΡΩΜΑΤΑ:
12.Μαύρο
13.Κόκκινο


ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ (2010-11):
15. Έκανες νέους φίλους:Όχι κοντινούς.Κυρίως σε φάση παρέας.
16. Έκανες κάτι που πάντα ήθελες αλλά ποτέ πριν δεν είχες την ευκαιρία:Δεν νομίζω.
17. Γέλασες μέχρι δακρύων:Αρκετές φορές.
18. Συνάντησες κάποιον που σε άλλαξε:Όχι.
19. Ανακάλυψες ποιοί είναι οι πραγματικοί σου φίλοι:Τους ήξερα απο πριν.Δεν έκανα την ανακάλυψη του αιώνα. 
20. Ανακάλυψες πως κάποιος σε σχολιάζει πίσω από την πλάτη σου:Ναι.Μικροπράγματα μεν,αλήθεια δε.
21. Φίλησες κάποιον/α από τους φίλους σου ;): Όχι.
22. Πόσα άτομα που σε ακολουθούν στο μπλογκ τα γνωρίζεις και στην πραγματική ζωή:Δύο.
23. Πόσα παιδιά θες να έχεις:Μιας και είμαι σε φάση γκαστρώματος.. Ας πω δύο xD
24. Έχεις κανένα  κατοικίδιο:Ναι,τον αδερφό μου.χαχαχα!Όχι μωρέ, το αγαπάω το ζουζούνι :)
25. Θα θελες να αλλάξεις το όνομά σου:Τέτοιας αίγλης όνομα και να το αλλάξω; Ούτε καν.
26. Τι έκανες για τα τελευταία σου γεννέθλια:Τούρτα έκπληξη στην αιώνια λατρεία που λέγεται Πλούταρχος.
27. Τι ώρα ξύπνησες σήμερα:Κατά τις δύο το μεσημέρι.
28. Τι έκανες τα μεσάνυχτα χτες:"Αυνανιζόμουν" στον υπολογιστή.
29. Ονόμασε κάτι για το οποίο ανυπομονείς:Να έρθει ο χειμώνας όπως και δήποτε.
30. Την τελευταία φορά που είδες την μητέρα σου:Πριν λίγη ώρα.
31. Κάτι που θα ήθελες να αλλάξεις στην ζωή σου:Τα αφήνω να κυλήσουν μόνα τους και όπως έρθουν.
32. Τι ακούς τώρα: Τίποτα.
33. Έχεις μιλήσει ποτέ σε κάποιον Γιώργο:Και δύο μη σου πω. 
34. Τι σε εκνευρίζει:ΑΠΕΙΡΑ πράγματα.Που να τα γράφω τώρα..
35. Ποιες ιστοσελίδες επισκέπτεσαι συχνά:Φατσοβιβλίο (aka facebook),Youtube,Blogger,Εμεσένε.
36. Πως σε λένε στην πραγματικότητα:Πριγκίπισσα Κονσουέλλα Μπαναναχάμοκ.(Ιωάννα)
37. Ψευδώνυμα:Το σταντέ μου είναι το "Βαμπιρόνι",μετά έρχεται το "Ντίβα".Κάνε φίλους να δεις καλό...Υπάρχει και άλλο ένα που μου τη δίνει απίστευτα αλλά δεν θα το παραθέσω.Σκάσε από την περιέργειά σου τώρα (Η)
38. Ψύχωση με κάτι:Το να είναι τα πράγματα στη θέση τους και όχι εδώ και εκεί σκόρπια.
39. Ζώδιο:Να χαρώ εγώ ηλίθιες ερωτήσεις..Το καλύτερο.Σκορπιός φορ δε γουίν :P
40. Α ή Θ: Ερμαφρόδιτο.(Τσέκαρε την 36 ερώτηση)
41. Δημοτικό;: Καλλιθέα.
42. Γυμνάσιο;:Καλλιθέα.
43. Λύκειο;: Θα εκπλαγείς..Καλλιθέα!
44. Χρώμα μαλλιών: Κόκκινο.
45. Κοντά η μακριά μαλλιά:Μεσαία προς μακρυά.
46. Ύψος: 1.70
47. Σου αρέσει κανείς τώρα;: Γκούχου..Ξαφνικός βήχας γαμώ..Ναι.
48. Τι σου αρέσει σε σένα:Άσε και έχω πολλές αρετές.Θα μας πάρει η ώρα,που να σου λέω τώρα..
49. Σκουλαρίκια:Αυτιά,μύτη.Σκάλωμα μια περίοδο να κάνω και στην γλώσσα αλλά μου έφυγε το κόλλημα.
50. Tattoo: Όχι αλλά θα γίνει μελλοντικά.
51. Δεξιόχειρας ή αριστερόχειρας: Δεξιόχειρας.
ΠΡΩΤΑ:
52. Πρώτο χειρουργίο:Δεν έχω κάνει. 
53. Πρώτο σκουλαρίκι:Στα αυτιά,στο Γυμνάσιο.
54. Πρώτη/ος καλύτερη/ος φίλη/ος:Φίλη απο το Δημοτικό.
55. Πρώτο άθλημα:Βόλλευ δωματίου.Το κατείχα από μικρή βλέπεις.
56. Πρώτες διακοπές:Οικογενειακές διακοπές στον Πλαταμώνα σε πολύ μικρή ηλικία,δεν πήγαινα καν σχολείο.
58. Πρώτα παπούτσια:Ναι,φορούσα ΚΑΙ εγώ παπούτσια!Επίσης πριν πάω σχολείο.
ΤΩΡΑ:
59. Τρως:Όχι. 
60. Πίνεις:Λίγο νερό.
61. Κάνεις:Το αυτονόητο.Κάθομαι σα μαλάμω και απαντάω τις ερωτήσεις..
62. Ακούς:Φωνέεες,ακούω φωνέεες.
63. Περιμένεις:Να τελειώσουν οι σαχλαμάρες που ρωτάς.
ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ:
64. Θέλεις παιδιά:Σαφώς.Στο πολύ μακρινό μέλλον φυσικά.  
65. Να παντρευτείς:Κάποτε.
66. Καριέρα:Οσο να'ναι.Στο Ελλάντα ζούμε, ξύπνα.
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ:
67. Χείλη ή μάτια:Δίλημμα..Ο συνδυασμός βασικά. 
68. Αγκαλιές ή φιλιά:Αχαλίνωτα φιλιά.
69. Πιο ψηλός/ή ή πιο κοντός/ή:Πιο ψηλός.
70. Πιο νέος/α ή πιο μεγάλος/η:Δεν το έχω βάλει μπρος να γίνω παιδέρας :P Μεγαλύτερος. 
71. Ρομαντισμός ή αυθορμητισμός:Και τα δύο φουλ.
72. Τι κοιτάς στο άλλο φύλλο;Πρώτο χαρακτηριστικό που με κεντρίζει είναι το χαμόγελο.Ότι έχει να κάνει με το πρόσωπο.Έπεται ο χαρακτήρας.
73.Ευαίσθητος ή δυναμικός χαρακτήρας:Και τα δύο είναι απαραίτητα.Βάλε για ασπίδα τον δυναμισμό σου.
74. Φάση ή σχέση:Ανάλογα τα προσωπικά γούστα πάντα και την περίοδο που διανύει ο καθένας.Όμως η φάση ή αλλιώς κάτι 'στο χαλαρό' που λέμε δεν προσφέρει τίποτα σε πνευματικό επίπεδο.
75. Ταραξίας ή διστακτικός/ή:Τσογλαναρία.
ΈΧΕΙΣ ΠΟΤΕ:
76. Φιλήσει ξένο:Όχι. 
77. Πιει δυνατό ποτό:Το πιο δυνατό νομίζω ήταν Absenta.Αφού είχαν προηγηθεί κάτι υποβρύχια κλπ.Δράμα.
78. Χάσει γυαλιά ή φακούς επαφής:Καταραμένοι φακοί επαφής.. 
79. Κάνει Sex στο πρώτο ραντεβού:Μια φορά.
80. Φάει αποβολή;Όχι.
81. Πει ψέμματα στον/ην καλύτερο/η φίλη σου; Μικροψέματα όλοι λέμε. 
82. Συλληφθεί:Για σεξ σε δημόσιο χώρο. (Άσε τις μαλακίες και πάνε παρακάαααατω xD)
83. Απογοητεύσει κάποιον:Αν έγινε δεν το έμαθα ποτέ.
84. Έκλαψες όταν κάποιος πέθανε:Λογικό το βρίσκω.
85. Ερωτευτεί κάποιο φιλικό πρόσωπο;:Όχι.
ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΣΕ:
86. Σένα:Το κατά δύναμιν.
87. Θαύματα:Και στον θεούλη.. Όχι βέβαια.Πιστεύω στην ανθρώπινη δύναμη και ο,τι μπορεί να καταφέρει.
88. Έρωτα με την πρώτη ματιά:Δεν το λες έρωτα..Ενθουσιασμός και ένα ρίγος να σε διαπερνά.(Έχω έφεση σήμερα :Ρ)
89. Παράδεισο:Εδώ ζούμε ήδη στην Κόλαση.Πως να πιστέψω ότι θα καταλήξουμε σε κάποιον "Παράδεισο";
90. Άγιο Βασίλη: Only in Flying Spaghetti we trust! Χαχα!
91. Φιλί στο πρώτο ραντεβού:Εφόσον υπάρχει η απαραίτητη έλξη,σαφώς και ναι.
92. Αγγέλους:Όχι.
ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ:
94. Είχες ποτέ παράλληλη σχέση:Όχι.
95. Τραγούδησες σήμερα;Σχεδόν κάθε μέρα "πετάω" καμιά μεταλλιά έτσι να βρίσκεται.
96. Απάτησες ποτέ κάποιον/α:Όχι.Θάνατος σε αυτούς που το κάνουν, φακ γιέα!
97. Αν μπορούσες να ταξιδέψεις το χρόνο, πόσο πίσω θα πήγαινες:Δεν θα το έκανα.Έχω αναμνήσεις και καλό μνημονικό για να θυμάμαι. 
98. Αν μπορούσατε να ζήσετε μια περσινή μέρα ξανά, ποια θα ήταν;Ίσως να ήθελα να ζήσω ξανά το πρώτο εξάμηνο της σχολής.Εκείνες τις μέρες.
99. Φοβάσαι να ερωτευτείς:Όχι.
100. Ο στόχος σου για τώρα:Να βρω μια δουλειά μέσα στο χειμώνα αν τα καταφέρω και να βγάλω με τη βοήθεια του Σύμπαντος το δίπλωμα οδήγησης,αρχικά,και για μηχανάκι αργότερα.

Δευτέρα 8 Αυγούστου 2011

Εκπέμπεται S.O.S

Ένα μικρό περιστατικό μπορεί να είναι η αιτία για να αλλάξει τόσο εύκολα η εικόνα που έχει ο άλλος για σένα.ΛΑΘΟΣ σαπιοκέφαλε/η! Πάρε ποπ-κόρν,βόλεψε κάπου τον κώλο σου(ο καθένας 'την βρίσκει' διαφορετικά) και κάρφωνε το βλέμμα σου σε αυτό που θα συνεχίσεις να διαβάζεις.Μόλις έκανα εικόνα και σε φαντάστηκα σαν τα πρεζόνια που σε κοιτάνε με τα μάτια γουρλωμένα ελπίζοντας να τους δώσεις ρευστό για την δόση τους.Ουρτ από τούδε ρε.Πολύ γενική η θεματική μου περίοδος,παραπάνω,αλλά εύκολα περιεκτική.
Μη σε ξεγελάνε οι μαλακίες που γράφω μέχρι τώρα γιατί το νευρικό μου σύστημα είναι κλονισμένο εδώ και ώρα και η πίεση έχει πάει 24 η μεγάλη, 15 η μικρή.Και έχασα στο LOL εξ'αιτίας των νεύρων!Δεν έπαιζα με νηφάλιο πνεύμα βλέπεις και ήμουν ένα κινούμενο καζάνι.Άσχετο αλλά έπρεπε να το πω και αυτό.Έχασα στο LOL διάολε! Με ρημάξανε,πως το λένε!Ωραία τα λέω,μ'αρέσω και μου έρχεται να με θωπεύσω αλλά αν συνεχίσω έτσι προβλέπω να μου'ρχεται φάσκελο και θα σου δώσω και εύσημα γι'αυτό.

Ας μη κοροϊδευόμαστε.Είναι πανεύκολο και ύπουλο να ρίξουμε όλη την ευθύνη σε κάποιον που μόλις ξεσπάει τα νεύρα του.Σα να βλέπεις πρώτη φορά άνθρωπο να ωρύεται και ξαφνικά σου καταρρίπτει την κοσμοθεωρία περί  "καλού παιδιού".Αυτές τις μαλακίες να τις βάλετε στον ΠΑΤΟ σας.Βέβαια στην περίπτωση που πρόκειται για άτομο μεγάλης ηλικίας εκεί αλλάζουν τα πράγματα.Ας μην αναλύσω τις αντιλήψεις/θεωρίες τους γιατί βαριέμαι πραγματικά και δεν είναι αυτός ο κύριος στόχος μου τώρα.Πόσες φορές έχετε ακούσει από παππούδες/γιαγιάδες "Α έτσι πρέπει να είναι τα εγγόνια.Να σέβονται εμάς τους μεγαλύτερους και να μας φέρονται όμορφα".Εν ολίγοις,να πηγαίνουμε με τα νερά τους και τα καπρίτσια τους.Εκείνοι που σκέφτηκαν αυτή την εμετική φράση,σαν το ξερατό που βγάζεις όταν δεν σου έχει απομείνει τίποτα άλλο στο στομάχι και είναι η τελευταία σου σταγόνα,δεν είχαν υπολογίσει την γέννηση μου.
Το μόνο 'άσχημο' της όλης υπόθεσης είναι ότι όλο το νταβαντούρι μεγαλοποιήθηκε κι άλλο όταν έβγαλα πολλά στη φόρα.Πράγματα που τα είχα φυλαγμένα μέσα μου και το ξέσπασμα ήταν μεγατόνων 01:30 τη νύχτα.Κάτι απ'όλα αυτά θα μπορούσα να το αναφέρω άλλη στιγμή που θα ήμουν ήρεμη αλλά συφιλιάστηκα τόσο πολύ που δεν κρατήθηκα.Έλεγα τόσο καιρό "Εντάξει μωρέ,μη δίνεις σημασία,κάνε υπομονή..Υπομονή..".Παίζει να είμαι και το πιο γαμάτο γαϊδούρι με την υπομονή που έκανα :D.Προφανώς η υπομονή μου μόνο καλό δεν μου έκανε.Η υπερβολική χρήση της πρέπει να αποφεύγεται.Αυτό ισχύει γενικά,σε όλα τα πράγματα.Γιατί καταντάμε να θεωρούμαστε και μαλάκες πια..
Ξέφυγα όμως..Α ναι.Για να καταλάβεις τι εννοώ σχετικά με την πρόταση με την οποία ξεκίνησα να γράφω.Ο άλλος έχει σχηματίσει,θεωρώντας εύστοχα, την εικόνα ότι διακατέχεσαι από απίστευτη ηρεμία.Καλά ως εδώ.Αυτό δεν μπορεί να συνεπάγεται αυτόματα την πλήρη αδράνεια σου στη μουρμούρα και στον πρηξαρχιδισμό.Κάνεις ότι δεν κοιτάς..και παρ'όλα αυτά έχεις δει τα άπαντα.Κάνεις ότι δεν ακούς..αλλά έχεις πλήρη γνώση του τι γίνεται.Μαζεύεις υλικό για να έχεις να προσάψεις πράγματα στο τέλος.Όταν έρχεται η κατάλληλη στιγμή τα αραδιάζεις ΟΛΑ με αποτέλεσμα να μένει σέκος ο άλλος διαπληκτιζόμενος λες και τον έχεις στήσει στον τοίχο και χώνεις κλωτσομπουνίδια στο στομάχι.(και να φανταστείς δεν θυμάμαι και εγώ πότε ήταν η τελευταία φορά που είδα ταινία θρίλλερ).Εκεί λοιπόν χάνει πάσα ιδέα για το άτομο σου και νομίζει ότι είσαι το πιο κακό πλάσμα στον πλανήτη Άρη.

Λοιπόν.Δεκτό το γεγονός να ξεβράσεις ότι άσχημο σε βαραίνει.Είναι ψυχοφθόρο το να μην μιλάς..να μην φωνάζεις.Άλλωστε,δεν έχει κανένα απολύτως νόημα γιατί οι άνθρωποι ΔΕΝ αλλάζουνε.Παραμένουν οι ίδιες σκατόψυχες μάζες μέχρι να καούνε στην Κόλαση.Από τη στιγμή που έρχεσαι αντιμέτωπος με ορισμένους 'κολλημένους' εγκέφαλους,που έχετε πλήρη αντίθεση απόψεων,η διαμάχη/λογομαχία θα είναι αναπόφευκτη.
Για το καληνύχτα σας τσακώστε μια φράση κλειδί: Καλύτερα κακός παρά μαλθακός.Έμπνευση της στιγμής.Είναι πιθανό να σκεφτείς ότι πιάνω τα δύο άκρα και δεν προτείνω μια μέση λύση.Αλλά ως άνθρωπος των άκρων θα υποστηρίξω ότι με τους υπόλοιπους ανθρώπους-γενικότητα-η μέση οδός πάει περίπατο και αναγκαστικά υπερτερεί το ένα εκ των δύο.Αυτό όμως δεν είναι του παρόντος και είναι ένα ζητούμενο που ίσως αναλύσω σε επόμενη ανάρτηση.

Σάββατο 6 Αυγούστου 2011

Προσπαθώ και τα καταφέρνω

Βραδινή περιπλάνηση στο διαδίκτυο διαβάζοντας διάφορα blogs που έπεφταν τυχαία στα χέρια μου.(ε ντάξει,για να είμαι και ειλικρινής το 'σκάλιζα' από μόνη μου το θέμα και ήθελα να βρω αφορμή να απασχολήσω το μυαλό μου αυτό το βράδυ).Διαπίστωνα όμως ότι όσο περισσότερο διάβαζα γινόμουν ολοένα και περισσότερο σκεπτική.Ίσως να έφταιγε η θεματολογία των κειμένων.Με είχαν απορροφήσει με τέτοιο τρόπο φτάνοντας στο σημείο να έχω ανοίξει καμιά 10ριά καρτέλες στον browser.Ένιγουει,δεν το άφησα να πάρει διαστάσεις.Έχουν αρχίσει και μπαίνουν όρια και υπάρχει φειδώ όπου κρίνεται απαραίτητο.
Δυστυχώς,υπάρχουνε συγκεκριμένα άτομα τα οποία έχω παραμελήσει εδώ και ένα διάστημα.Όχι ηθελημένα,όχι σκόπιμα αλλά επειδή έτσι έπρεπε να εξωτερικευθεί το 'θηρίο' μέσα μου.Αυτό ήταν το καλύτερο για μένα.Αν και έδωσα μια ασαφή εξήγηση για τον λόγο της απουσίας μου φάνηκε ότι δεν υπήρξε ουδεμία κατανόηση.Το θεωρώ φυσιολογικό να περιμένεις μια θετική ένδειξη από το άτομο που κάνετε καλή παρέα και ξέρετε ότι υπάρχει καλή χημεία μεταξύ σας.Για να αποφευχθούν οι όποιες παρεξηγήσεις..για να λογοδοτήσω ολοκληρωτικά πρέπει να μου το αποπνέει.Από την στιγμή που δεν μπορώ να 'ανοιχτώ' δεν θα το κάνω,δεν θα πιέσω τον εαυτό μου.Περιμένεις το πέρασμα του χρόνου να καταλαγιάσει το φορτίο που κουβαλάς μήπως και μπορέσεις να καταθέσεις λέξη προς λέξη.Αυτή η στιγμή δεν έρχεται ποτέ,σου κουνάει το μαντήλι από μακρυά.Σπάνια και επιλεκτικά θα αραδιάσω το περιεχόμενο που κουβαλάει αυτό το μυαλό.Εν τέλη,βέβαια,δεν αποζητούσα καμία συμπαράσταση, ούτε βοήθεια.Ήταν ένα παιχνίδι που μου γάμαγε το μυαλό και ήξερα ότι θα το τελειώσω μόνη μου.Έτσι έγινε.Είμαι σίγουρη ότι φταίνε εκείνα τα πολύ άσχημα περιστατικά που έχουν βιώσει ορισμένοι άνθρωποι στο παρελθόν και αποτελούν την αιτία που διαμόρφωσαν έναν ατσαλάκωτο/δυνατό χαρακτήρα ικανό να αντιμετωπίζει την εκάστοτε δυσκολία που παρουσιάζεται.
Μου βγήκε κάπως περίεργη η ανάρτηση αυτή,κάτι στον γραπτό μου λόγο δεν μου αρέσει αυτή τη φορά...Βγήκαν λίγο άτσαλα και απροετοίμαστα όσα ήθελα να γράψω αλλά παραμένουν αληθινά.
'Νύχτες.

Depeche ρε γαμώτεν.. :)

Παρασκευή 29 Ιουλίου 2011

More to come BIATCHES!

Στην παρούσα ανάρτηση θα κάνω μια νύξη στην διήμερη μου απόδραση στην Λούτσα την προηγούμενη βδομάδα.Σκοπεύω να καταλήξω κάπου, δεν γράφω απλά για να γράψω,ούτε για να promot-άρω/διαφημίσω το γεγονός ότι πήγα κάπου.

Έχουμε και λέμε.Αποφασίζει η,κατά 12 χρόνια,φίλη μου να πάμε στο εξοχικό της στο προαναφερθέν μέρος με δυο ακόμα φίλες της.Εγώ τις γνώριζα βέβαια αλλά δεν είχα αναπτύξει και την γαμάτη σχέση μαζί τους.Είχα να λέω ότι απλά περνούσα κάπως "καλά" την ώρα μου όταν τύχαινε να βγαίνουμε όλες μαζί.Ξεκινάμε ωραία και καλά,χρησιμοποιώντας τα αναθεματισμένα μέσα,για να φτάσουμε Λούτσα.Πηγαίνουμε κατευθείαν για μπάνιο με το που φτάνουμε και για να μην τα πολυλογώ περνάει χαλαρά η πρώτη μέρα.Ήταν ένα ήρεμο διήμερο χωρίς πολλά πολλά,κάτι το οποίο αποζητούσα η ίδια.Το θέμα μου έχει να κάνει με το εξής..Είναι πολύ διαφορετικό Διάολε όταν διακοπάρεις με κάποιο άτομο και  τον ζεις τον άλλον καθ'όλη την διάρκεια της ημέρας.Ειδικά όταν έχει να κάνει με κάποιον με τον οποίο δεν έχετε και ιδιαίτερα κοινά και δεν έχετε ζήσει ο ένας τον άλλον.Και αναφέρομαι στις δυο κοπέλες.Ήξερα από την αρχή ότι δεν "κολλάω" μαζί τους και ήταν κάτι που το είχα διαπιστώσει από τον πρώτο καιρό.Αλλά έκανα την υποχώρηση να πάω μαζί τους γιατί αισθανόμουν λίγο άσχημα από τα τόσα "άκυρα" που τους είχα ρίξει όταν αρνούμουν να βγω για έναν καφέ.Ήταν η πρώτη και η τελευταία φορά που υποχωρώ.Είμαι τελείως κάθετη σε αυτό το θέμα.Όταν δεν μπορείς να μιλήσεις με ορισμένα άτομα..πόσο μάλλον όταν βλέπεις ότι είσαι ο μόνος που κάνει τον καραγκιόζη και ξεσηκώνει την παρέα..ΓΙΑΤΙ να πέσεις ξανά στην ίδια παγίδα;;! Δεν είναι όλοι για όλους.Το έχω πει άπειρες φορές και το εφαρμόζω σχεδόν πάντα.Για να λέμε και την αλήθεια, δεν θέλω και πολύ για να "κόψω" τον άλλον ποιος είναι και τι ρόλο βαράει.Όπου χρειάζεται,φυσικά,λαμβάνονται και τα κατάλληλα μέτρα όταν κάτι δεν μου αρέσει και με απωθεί από τους άλλους.

Επίσης,γιατί πρέπει να κάνεις δύσκολη τη ζωή των άλλων;Έχω βαρεθεί, έχω κουραστεί,έχω σιχαθεί να προσπαθώ να ψυχολογώ τον κάθε ψυχανώμαλο που δεν μπορεί να είναι σαφέστατος/ξεκάθαρος απέναντι σου.Τι εννοώ;Διάβασε παρακάτω και θα καταλάβεις.
Έχεις μια σχέση,(φτιάξ'την στο μυαλό σου όπως θέλεις εσύ για το είδος της σχέσης αυτής,εγώ θα μιλήσω αόριστα) και βλέπεις ότι όλα κυλάνε ομαλά,έχετε ανοιχτεί και γενικότερα έχετε πει δυο κουβέντες παραπάνω.Μετά από ένα Α διάστημα αρχίζει και χάνεται η ουσία της σχέσης αυτής και έχεις χάσει έναν φίλο/σύντροφο/συγγενή ΚουΛουΠου.Εσύ όμως ξέρεις πολύ καλά ότι δεν έχει γίνει τίποτα που να συντάραξε το δέσιμο σας και το γλυκό έχει σαπίσει και πάει κατευθείαν στον σκουπιδοφάγο επειδή σε απωθεί ο άλλος απλά,λιτά και ανεξήγητα.Κάνεις απόπειρα να πιάσεις κουβέντα γιατί πάνω απ'όλα ενδιαφέρεσαι και δεν κυριαρχεί μέσα σου το αίσθημα της αναισθησίας.Διαπιστώνεις όμως ότι περνιέσαι και λίγο για μαλάκας γιατί σου ξαμολάει μια από τις πιο ηλίθιες/μαλακισμένες ατάκες για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα.Όμως στο κούτελο μου δεν γράφει ΜΑΛΑΚΑΣ και κάτι τέτοιες παπαράτζες δεν τις χάφτω.Το point λοιπόν ποιο είναι;Δεν σπαταλάω άλλο χρόνο για τη πάρτη κανενός που φέρεται έτσι.Καταντάει πλέον κακογαμημένο αστείο να είσαι ΕΣΥ αυτός που νοιάζεται και προσπαθεί να βρει λύση σε έναν αδιέξοδο εγκέφαλο.Δε φτάνει που έχεις τα δικά σου,ασχολείσαι και με ψυχικές ανωμαλίες τρίτων επειδή είσαι 'Ανθρωπος ρε [προνόμιο που το έχει η μειονότητα του πληθυσμού].

Συμπαθάτε με για το υβριστικό λεξιλόγιο αλλά κάποια πράγματα μπορούν να αποδοθούν και να γίνουν ακόμα πιο κατανοητά έτσι.Από την άλλη,είναι και ένα ξέσπασμα.Η πολλή ευγένεια θα σας φάει σουργελάκια. :~D

Σάββατο 16 Ιουλίου 2011

Λίγο τα νεύρα,λίγο η σοκολάτα.. Να το κοιτάξω μήπως;!

Τελικά απέδωσε καρπούς η χθεσινή μου ανάρτηση και το αίτημα μου για την επαναφορά του αιώνια κλονισμένου μου νευρικού συστήματος επανήλθε! Για να τα πάρουμε από την αρχή όμως.Σήμερα νωρίς το πρωί επέστρεψε η γιαγιά μου με τον αδερφό μου από τις διακοπές που είχαν πάει προς Σαλόνικα-Χαλκιδική μεριά σε κάτι συγγενείς.Πόσο το αγαπώ όταν γίνεται αυτό μιας και μετά έχω το ελεύθερο να 'πελεκίσω' το ΕΠΙΚΟ τσουρέκι του Τερκενλή που φέρνουν ως λάφυρο στας Αθήνας.Δε μιλάω για αυτό με τα κάστανα , την λευκή σοκολάτα και τρέχα γύρευε..Άμα δεν έχει απλά και λιτά την σοκολάτα του και μόνο τότε να με συγχωράτε αλλά το χαρίζω σε όποιον άλλο το θέλει. Στο θέμα μας γιατί παρεκτράπην και μου τρέξανε τα σαλάκια για λίγα λεπτά.Γυρίσανε λοιπόν ανανεωμένοι και τέρμα μαυρισμένοι και αρχίσαμε να μπαίνουμε σε μια καθημερινότητα again.Αυτό συνεπάγεται ---> διαφωνίες,λογομαχίες,νεύρα Ιωάννας τσατάλια.Κακά τα ψέματα,πάντα υπάρχει το λεγόμενο "Χάσμα Γενεών" ανάμεσα στη μερίδα που εκπροσωπεί την νεολαία και στη μερίδα των ηλικιωμένων.Απόλυτα λογικό,κατανοητό και δεν το κατηγορώ διόλου.Άλλωστε εμείς οι νέοι είμαστε οι  'προχώ' και οι ηλικιωμένοι έχουν πορευθεί με τις αντιλήψεις των χρόνων π.Χ χαχα!Οπότε θα υπάρχει αναπόφευκτα ένταση στις καθημερινές δραστηριότητες μέσα στο σπίτι.. εκεί που τσιτώνεις και είσαι έτοιμος-η να βαρέσεις επιτόπια πρέζα!
Εδώ που τα λέμε είναι ένα αναγκαίο κακό για να βρίσκεσαι σε εγρήγορση και να μην υπάρχει αδράνεια,κάτι που εμένα με 'σκοτώνει'.Δεν μπορώ χωρίς ένταση στη ζωή μου.Θέλω να έχω την κατάλληλη τροφή για να σχολιάσω,θυμώσω,βρίσω,τσακωθώ.Να υπάρχει αυτή η εναλλαγή συναισθημάτων να σου υπενθυμίζει ότι είσαι ζωντανός και όχι απλά μια κινούμενη σάρκα.

Άλλο.Επίσης, μου είχε λείψει πολύ ΚΑΙ ο αδερφός μου.Παρ'ότι έχουμε μια διαφορά ηλικίας -κατά 6 χρόνια μικρότερος.Ξέρω τι θα σκέφτεστε 'κακόβουλα' πλάσματα.Τον καημένο και ότι του κάνω χαρακίρια!Χνιε χνιε..Αλλά το προσπερνώ και επικεντρώνομαι στα πιο σημαντικά- όσο μεγαλώνουμε και οι δύο ερχόμαστε πιο κοντά και οι τσακωμοί είναι λιγότερο τραγικοί.Βλέπω πλέον αυτόν τον ξανθομπούμπουρα να γίνεται αντράκι και νιώθω συνάμα χαρούμενη και περήφανη.Ας μην ξεχάσω βέβαια τις στιγμές γέλιου που έχουμε.Κάνοντας διάφορα αστεία ηχητικά εφέ,γκριμάτσες,κρυμμένοι σε σημεία του σπιτιού πεταγόμαστε άξαφνα μπροστά στη φαμίλια με αποτέλεσμα να χορεύει η καρδιά τους συρτάκι από τον φόβο κ.ο.κ.Εν ολίγοις,ξαναβιώνω πώς είναι να είσαι παιδί στην ψυχή.Ένα υπέροχο συναίσθημα που μόνο με συνομήλικους μου ΔΕΝ το νιώθω.Τι έγινε δηλαδή;Ξαφνικά είστε ενήλικες εσείς ρε δήθεν ώριμα άτομα και κομπλεξαρίζεστε να κάνετε ευτράπελα επειδή έχετε την σκέψη του στυλ "Απαπα,θα γίνω ρεζίλι.Με βλέπει κόσμος".Εγώ σου λέω ότι ΧΕΣΤΗΚΑ αν έχει κόσμο.Να σας βολτάρουμε σε υπόγεια αν είναι,να σας κλειδαμπαρώσουμε κιόλας για να κάνετε τσακίρ κέφι και να σπάσετε πλάκα.Απόβαλλε το κόμπλεξ που κουβαλάς λες και έγινες "εμπειρίας" και έχεις να κρατήσεις και ένα Α επίπεδο.Το επίπεδο σου μανίτσα μου δεν φαίνεται εκεί.Ούτε η ωριμότητα σου φαίνεται από το αν είσαι περισσότερο ή λιγότερο διαθέσιμος να κάνεις καμιά καφρίλα για να ξεσηκωθεί η διάθεση της παρέας και εν τέλη να περάσετε super-duper γουάου.Χιουμοράρετε μυστήρια πλάζζζματα ωρέ!

Απόψε θα κλείσω με ένα  κομμάτι των Metallica,του 1986.Γιατί απλά τους ΥΠΕΡΑΓΑΠΩ και ΠΡΟΣΚΥΝΩ.Βουαλά..
http://www.youtube.com/watch?v=PQbPqINoSlc

Υ.Γ Θέλω βοήθεια σχετικά με το πώς να ανεβάζω τα links από γιουτιούμπα μαζί με το βίντεο! Μια φορά το έκανα και το ξέχασα μετά.

Παρασκευή 15 Ιουλίου 2011

Εγώ, Εσύ και οι Άλλοι

Μπροστά μου η οθόνη με την κενή άσπρη σελίδα έτοιμη να δεχτεί την 'επίθεση' των σκέψεων μου.Από τις σπάνιες περιπτώσεις που δεν έχω πραγματικά κάτι να αποτυπώσω.Ελεύθερο πνεύμα και ο,τι θέλει προκύψει.

Υπάρχει αυτή η πεθαμενατζίδικη ηρεμία που μου κλείνει το μάτι από μακρυά και εγώ θέλω να την διώξω.Σκέψου λίγο πόσο ανιαρό καταντά από ένα σημείο και μετά να κινείσαι σε ένα συγκεκριμένο μήκος κύματος χωρίς διακυμάνσεις.Πού πήγαν τα νεύρα και η αιώνια τσαντίλα-νεύρο που με χαρακτηρίζει από κούνιας εποχής; [όπα της και μου ήρθε φλασιά]. Αναπολούσα τα παιδικά μου χρόνια στο Δημοτικό και έπειτα στο Γυμνάσιο.Όσο τα θυμόμουν διαπίστωνα πόσο τσογλαναρία και αλητόπαιδο ήμουν.Αντιδραστική προσωπικότητα όσο δε πάει και γουστάρω πολύ τα τότε χρόνια που ήμουν πάντα ετοιμοπόλεμη μη αφήνοντας περιθώρια σε κανένα σκατο-παίδι να με θίξει.Ένταση,νευρικότητα,εγρήγορση.Τα θέλω πίσω ρε! Τι σκατά γαλήνη και ηρεμία είναι αυτή που με καταβάλλει μέσα στο κατακαλόκαιρο με το παλιοθήλυκο που λέγεται ζέστη να μας 'γονατίζει' μέρα με τη μέρα;! WTF?! που λέν' και στα χωριά ανίδεοι.Ένας λόγος που δεν θέλω το καλοκαίρι είναι η κατάσταση του λήθαργου στον οποίο πέφτουμε (για εμάς που  είμαστε φοιτητές και δεν δουλεύουμε).Σχετικό είναι αυτό βέβαια διότι ακόμα και εσύ που μπορεί να τρέχεις κάθε μέρα έχοντας υποχρεώσεις στη δουλειά μπορείς να διακατέχεσαι από απίστευτη ηρεμία που εγώ σιγά σιγά να την χάνω.Είναι καθαρά θέμα προσωπικό και κατά πόσο τα έχεις βρει με τον εαυτό σου.

Γενικότερα σε όλα χρειάζεσαι υπομονή, επιμονή και ΔΙΑΘΕΣΗ.Διάθεση για συνεχή προσπάθεια όταν οι συγκυρίες σε ευνοούν.ΑΛΛΑ... όσο και να σου κακοφαίνεται μια κατάσταση με τις τυχόν αντιξοότητες μην τα παρατάς.Αν είσαι δυνατός στη ψυχή θα δεχτείς τις σφαλιάρες που προορίζονται για σένα,θα προβληματιστείς,θα τις σκεφτείς λίγο αλλά μέχρι εκεί.Πρέπει να μάθεις να 'ζυγίζεις' καταστάσεις και να διακρίνεις μέχρι που σε παίρνει να ασχοληθείς.Πού θα δώσεις περισσότερη βάση και πού λιγότερη.Ύστερα από την εξαγωγή συμπεράσματος προς τα πού κλίνει η ζυγαριά σηκώνεις κεφάλι και ψάχνεις για το επόμενο σου θύμα.Μη πιαστείς κορόιδο όμως και μην πέσεις στην κλασσική παγίδα που πέφτει ένα κοινό-μη σκεπτόμενο μυαλό που νομίζει ότι ο επόμενος στόχος είναι απαραίτητα και ωφέλιμος.Σε αυτό το σημείο,ενθυμούμενη μια συζήτηση,θα δανειστώ μια φράση που μου είπε μια ψυχή..Μην προσπαθήσεις να μάθεις Μουσική σε ένα γουρούνι, διότι και τον χρόνο σου θα χάσεις και το γουρούνι δεν θα καταλάβει τίποτα.Πιο εύστοχο δεν μπορούσε να είναι,τον ευχαριστώ. :)
Έφυγα. Καλό ξημέρωμα! Χμμμ..Μήπως βιάζομαι..; Μετά από εσάς Nick Cave.
http://www.youtube.com/watch?v=FG0-cncMpt8

Δευτέρα 20 Ιουνίου 2011

The Final Countdown


Μια μέρα αναμονής απέμεινε για την αρχή του βασανιστηρίου με χτυπήματα κάτω απ'τη μέση! Και αναφέρομαι φυσικά στην έναρξη της εξεταστικής περιόδου που όλοι οι φοιτητές λατρεύουμε ( εδώ γελάει κόσμος...).Δε πα να έχεις να διαβάσεις τα κέρατά σου..δε πα να κάνει κωλοτούμπες το Σύμπαν ολάκερο, ΕΣΥ και ΕΓΩ,φυσικά,θα βγάλουμε την ύλη μια-δυο μέρες πριν.Έχεις "σκιστεί'' και έχεις περάσει το λούκι των πανελληνίων και τώρα που είσαι εκεί που ήθελες- έστω και σαν δεύτερη,τρίτη επιλογή- ΑΡΝΕΙΣΑΙ πεισματικά να στρώσεις το στρόγγυλο και τσουπωτό σου πωπουδέλι για να ξεμπερδεύεις με 5,6,7,8,9...to be continued... μαθήματα.Μια το καλοκαίρι που το μόνο που θέλεις είναι να αράζεις και να περνάς ανέμελα και χαλαρά την ώρα σου, μια το μυαλό που ταξιδεύει όπου αρέσκεται..ΠΕΣ ΜΟΥ δηλαδή πώς να ανταπεξέλθεις! Καλή και η πλάκα αλλά δεν είμαστε τώρα για σπατάλη χρόνου.Σωστό προγραμματισμό θέλει και το πνεύμα του "Θα κάτσω να διαβάσω και ό,τι καταφέρω.Θα προσπαθήσω όμως!''. Ε κάν'το βρε μωαμεθανέ μου! ( τα αποτυπώνω γραπτώς κιόλας για να τα βλέπω ώστε να συνεχίσω και να μην το αφήνω να με παίρνει απο κάτω).
 Πάμε ένα όμορφο άσμα που αγαπώ να ξεφύγουμε για λίγο..Τσάγια.